حدیث دربارهسركه
الكافي عن محمّد بن عليّ الهمدانيّ:إنَّ رَجُلاً كانَ عِندَ الرِّضا عليه السلام بِخُراسانَ فَقُدِّمَت إلَيهِ مائِدَةٌ عَلَيها خَلٌّ ومِلحٌ فَافتَتَحَ عليه السلام بِالخَلِّ، فَقالَ الرَّجُلُ: جُعِلتُ فِداكَ، أمَرتَنا أن نَفتَتِحَ بِالمِلحِ؟!
فَقالَ: هذا مِثلُ هذا ـ يَعنِي الخَلَّ ـ وإنَّ الخَلَّ يَشُدُّ الذِّهنَ ويَزيدُ فِي العَقلِ. ۱
الكافىـ به نقل از محمّد بن على همدانى ـ: مردى نزد امام رضا عليه السلام در خراسان بود. نزد ايشان خوانى گستردند كه بر آن، سركه و نمك بود. ايشان غذا را با خوردن سركه آغاز نمود. آن مرد گفت: فدايت شوم! به ما فرمان دادى كه با نمك آغاز كنيم؟
فرمود: «اين (سركه) مانند آن است. سركه، ذهن را استوار مى كند و بر خرد مى افزايد».
۱.الكافي: ج 6 ص 329 ح 4، المحاسن: ج 2 ص 286 ح 1931، بحار الأنوار: ج 66 ص 303 ح 14.