حدیث دربارهو اين چند چيز
عنه عليه السلام:الجَنَّةُ الَّتي أعَدَّهَا اللّهُ تَعالى لِلمُؤمِنينَ خَطّافَةٌ لِأَبصارِ النّاظِرينَ، فيها دَرَجاتٌ مُتفاضِلاتٌ، ومَنازِلُ مُتَعالِياتٌ، لا يَبيدُ نَعيمُها، ولا يَضمَحِلُّ حُبورُها ۱، ولا
يَنقَطِعُ سُرورُها، ولا يَظعَنُ مُقيمُها، ولا يَهرَمُ خالِدُها، ولا يَبأَسُ ساكِنُها.
أمِنَ سُكّانُها مِنَ المَوتِ فَلا يَخافونَ، صَفا لَهُمُ العَيشُ، ودامَت لَهُمُ النِّعمَةُ، في أنهارٍ مِن ماءٍ غَيرِ آسِنٍ ۲ وأنهارٍ مِن لَبَنٍ لَم يَتَغَيَّر طَعمُهُ، وأنهارٍ مِن خَمرٍ لَذَّةٍ لِلشّارِبِينَ، وأنهارٍ مِن عَسَلٍ مُصَفّىً، ولَهُم فيها مِن كُلِّ الثَّمَراتِ، ومَغفِرَةٌ مِن رَبِّهِم، عَلى فُرُشٍ مَنضودَةٍ، وأزواجٌ مُطَهَّرَةٌ، وحورٌ عينٌ كَأَنَّهُنَّ اللُّؤلُؤُ المَكنونُ، وفاكِهَةٌ كَثيرَةٌ لا مَقطوعَةٌ ولا مَمنوعَةٌ، والمَلائِكَةُ يَدخلونَ عَلَيهِم مِن كُلِّ بابٍ، سَلامٌ عَلَيكُم بِما صَبَرتُم فَنِعمَ عُقبَى الدّارِ. ۳
امام على عليه السلام:بهشتى كه خداوند بزرگ، براى مؤمنانْ آماده ساخته است، چشم بينندگان را خيره مى سازد. در آن، درجاتى است يكى برتر از ديگرى و منزل هايى است يكى بالاتر از ديگرى. نعمت هايش از بين نمى رود، خوشى هايش به سر نمى آيد، شادى هايش قطع نمى شود، اقامت كننده در آن نمى كوچد، جاويدان در آن، پير نمى شود و ساكنِ آن، دچار بينوايى نمى گردد.
ساكنان آن، از مرگ، در امان اند. بنا بر اين، نمى ترسند. زندگى به كام آنهاست و نعمت برايشان پايدار است: جويبارهايى از آبى تغييرناپذير؛ جويبارهايى از شير كه طعم آن، دگرگون نمى شود؛ جويبارهايى از باده كه نوشندگان از آن، لذّت مى برند؛ و جويبارهايى از انگبين ناب «و در آن جا از هر گونه ميوه اى، براى آنان هست و [از همه بالاتر] آمرزش پروردگارشان است» . بر فرش هاى رديف شده اند «و همسرانى پاك دارند» ؛ «حوريانى چشم درشت» چون مرواريد نهان در صدف، و ميوه هاى فراوان كه نه بُريده مى شوند و نه ممنوع اند. «فرشتگان از هر درى بر آنان وارد مى شوند [و مى گويند:] «درود بر شما كه شكيبايى كرديد! پس چه نيكوست فرجام آن سراى!»» .