حدیث دربارهبه جا آوردن واجبات
كتاب من لا يحضره الفقيه:قالَ سُلَيمانُ بنُ خالِدٍ لِلصّادِقِ عليه السلام: جُعِلتُ فِداكَ، أَخبِرنِي عَنِ الفَرائِضِ الَّتِي فَرَضَ اللّهُ عز و جل عَلَى العِبادِ ما هِيَ؟ قالَ: شَهادَةُ أَن لا إِلهَ إِلّا اللّهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدا رَسُولُ اللّهِ، وَإِقامُ الصَّلَواتِ الخَمسِ، وَإِيتاءُ الزَّكاةِ، وَحَجُّ البَيتِ، وَصِيامُ شَهرِ رَمَضانَ، وَالوَلايَةُ، فَمَن أَقامَهُنَّ وَسَدَّدَ وَقارَبَ، وَاجتَنَبَ كُلَّ مُنكَرٍ دَخَلَ الجَنَّةَ. ۱
كتاب من لايحضره الفقيه:سليمان بن خالد به امام صادق عليه السلام گفت: فدايت شوم! فرايضى كه خداوند عز و جل بر عهده بندگان نهاده است، چيستند؟
فرمود: «گواهى دادن به اين كه معبودى جز خداى يكتا نيست و محمّد، پيامبر خداست، و به جا آوردن نمازهاى پنجگانه و دادن زكات و حجّ خانه خدا و روزه ماه رمضان و ولايت. پس، هر كس اين فرايض را به جا آورد و راه راست و درست را در پيش گيرد و از هر منكَرى دورى كند، به بهشت مى رود».
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 1 ص 204 ح 612، المحاسن: ج 1 ص 452 ح 1041، بحار الأنوار: ج 68 ص 386 ح 36.