حدیث دربارهويژگى هاى اهل بيت

الملهوف:أقبَلَ [الحُسَينُ عليه السلام] عَلَى الوَليدِ فَقالَ: أيُّهَا الأَميرُ! إنّا أهلُ بَيتِ النُّبُوَّةِ، ومَعدِنُ الرِّسالَةِ، ومُختَلَفُ المَلائِكَةِ، وبِنا فَتَحَ اللّهُ وبِنا خَتَمَ اللّهُ، ويَزيدُرَجُلٌ فاسِقٌ شارِبُ الخَمرِ، قاتِلُ النَّفسِ المُحَرَّمَةِ، مُعلِنٌ بِالفِسقِ لَيسَ لَهُ هذِهِ المَنزِلَةُ، ومِثلي لا يُبايِعُ مِثلَهُ، ولكِن نُصبِحُ وتُصبِحونَ، ونَنظُرُ وتَنظُرونَ أيُّنا أحَقُّ بِالخِلافَةِ وَالبَيعَةِ. ۱

الملهوفـ در نقل جريان ملاقات امام حسين عليه السلام با وليد، فرماندار مدينه ـ: امام حسين عليه السلام به وليد رو كرد و فرمود: «اى امير! ما اهل بيتِ نبوت، معدن رسالت و جايگاه آمد و شد فرشتگانيم، خداوند، [راهش را] با ما آغاز مى كند و با ما به پايان مى بَرَد. يزيد، مردى فاسق، شرابخوار، قاتل جان هاى محترم، و علنى كننده فسق و فجور است و شايسته اين شأن (خلافت) نيست و مانند من، با مانند اويى بيعت نمى كند؛ ولى ما و شما صبح مى كنيم و منتظر مى مانيم تا ببينم كه كدام يك از ما به خلافت و بيعت، سزاوار است».

۱.الملهوف: ص 98، مثير الأحزان: ص 24 نحوه، بحار الأنوار: ج 44 ص 325 ح 2؛ الفتوح: ج 5 ص 14، مقتل الحسين للخوارزمي: ج 1 ص 184.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی اهل بیت ویژگی های اهل بیت

احادیث دیگر این موضوع

الأمالى، صدوقـ به نقل از عبد اللّه بن منصور، از امام صادق عليه السلام ـ: پدرم [امام باقر عليه السلام]از پدرش [امام زين العابدين عليه السلام] برايم نقل كرد. كه عُتبه منظور، عتبة بن ابى سفيان، كارگزار يزيد در مدينه است. به سوى امام حسين عليه السلام پيام فرستاد و گفت: فرمان رواى مؤمنان (يزيد)، فرمان داده كه با او بيعت كنى. امام حسين عليه السلام فرمود: «اى عتبه! تو مى دانى كه ما اهل بيتِ كرامت و معدن رسالتيم و نشانه هاى برافراشته حق؛ كسانى كه خداوند عز و جل، حق را در دلمان به وديعت نهاد و زبانمان را به آن، گويا كرد. به اذن خداى عز و جل مى گويم كه شنيدم جدّم پيامبر خدا مى فرمايد: بى ترديد، خلافت بر فرزندان ابوسفيان، حرام است و من، چگونه با خاندانى بيعت كنم كه پيامبر خدا درباره آنها چنين گفته است؟!».

نزهة الناظر:مُنذر بن جارود، خشمگينانه از كنار امام حسين عليه السلام گذشت. امام عليه السلام فرمود: «نمى دانيم كه چرا مردم، از ما ناراحت اند؟! ما خانه رحمت، درخت نبوّت و معدن علم هستيم».

أنساب الأشرافـ به نقل از ابو حوراء سعدى ـ: به امام حسين عليه السلام گفتم: از پيامبر خدا، چه به ياد دارى؟ فرمود: «خرمايى از خرماهاى زكات براى پيامبر خدا آوردند. خرمايى از آنها برداشتم و خواستم آن را بجَوَم كه آن را از دهانم گرفت و در ميان خرماها انداخت و فرمود: زكات، بر خاندان محمّد، حلال نيست».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ربيعة بن شيبان ـ: به امام حسين عليه السلام گفتم: از پيامبر خدا چه به ياد دارى؟ فرمود: «به اتاق [نگهدارى اموال] درآمدم و خرمايى برداشتم و در دهانم گذاشتم تا بجَوَم كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آن را بينداز كه زكات، بر ما حلال نيست».

تأويل الآيات الظاهرةـ به نقل از ابويحيى صنعانى ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: پدرم (امام باقر عليه السلام) به من فرمود: على بن ابى طالب عليه السلام سوره قدر را خواند و حسن و حسين عليهم السلام نزدش بودند. حسين عليه السلام به ايشان گفت: پدر جان! اين سوره از دهان تو بسيار شيرين است. على عليه السلام به او فرمود: «اى فرزند پيامبر خدا و پسر من! من، چيزى درباره آن مى دانم كه تو نمى دانى. چون اين سوره نازل شد، جدّت پيامبر خدا به سوى من فرستاد و آن را بر من خواند. سپس بر شانه راستم زد و فرمود: اى برادر و وصّى من، و ولىّ امّتم پس از من، و دشمنِ دشمنان من تا روزى كه برانگيخته مى شوند! اين سوره، بعد از من، براى توست و بعد از تو هم براى فرزندان توست. برادرم جبرئيل عليه السلام، از ميان فرشتگان، حوادث امّتم را در هر سال برايم مى گفت و مانند اخبار نبوّت، براى تو نيز مى گويد، و براى آن [سوره]، نورى تابان در دل تو و دل اوصياى توست، تا طلوع سپيده [ى دولت] قائم».