حدیث دربارهويژگى معاويه

كنز الفوائد عن الإمام الحسين عليه السلامـ حينَ بَلَغَهُ كَلامُ نافِعِ بنِ جُبَيرٍ في مُعاوِيَةَ وقَولُهُ: إنَّهُ كانَ يُسكِتُهُ الحِلمُ، ويُنطِقُهُ العِلمُ ـ: بَل كانَ يُنطِقُهُ البَطَرُ ۱، ويُسكِتُهُ الحَصَرُ ۲. ۳

كنز الفوائد:هنگامى كه سخن نافع بن جُبَير به او (امام حسين عليه السلام) رسيد كه درباره معاويه و سخن گفتنش گفته بود: بردبارى، او را به سكوت و علم، وى را به سخن گفتن وا مى دارد؛ امام عليه السلام فرمود: «بلكه سرمستى، او را به سخن مى آورد و درماندگى، او را به سكوت مى كشانَد».

۱.البَطَرُ: الأَشَرُ؛ وهو شِدَّة المَرَح. وقد بَطِرَ يَبطَر وأبطَرَه المال (الصحاح: ج 2 ص 593 «بطر»).

۲.الحَصَرُ: العيّ، والحَصَر أيضا: ضيق الصدر (الصحاح: ج 2 ص 631 «حصر»).

۳.كنز الفوائد: ج 2 ص 32، نزهة الناظر: ص 91 ح 11، بحار الأنوار: ج 33 ص 219 ح 508 وراجع: أعلام الدين: ص 299 وكشف الغمّة: ج 2 ص 319.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی رویارویی امام حسین با معاویه ویژگی معاویه

احادیث دیگر این موضوع

شرح الأخبارـ به نقل از بُشر بن غالب ـ: من نزد امام حسين عليه السلام نشسته بودم كه مردى آمد و گفت: اى ابا عبد اللّه! شنيدم كه مردى به خاطر مرگ معاوية بن ابى سفيان مى گِريد. امام حسين عليه السلام فرمود: «خداوند، به اشكش پايان ندهد و در غمش، گشايش حاصل نگردد و اندوهش برطرف نشود و حزنش آرام نگيرد! آيا پس از او كسى را بدتر از وى مى بينى؟! [گريه كننده] خير نبيند! به خدا سوگند، از پشيمانان خواهد شد».

عيون الأخبار:معاويه گفت: سزا نيست كه هاشمى، بخشنده نباشد و اُمَوى، بردبار نباشد و زبيرى، شجاع و مخزومى، متكبّر نباشد. اين سخن به امام حسين عليه السلام رسيد. فرمود: «خدا او را بكشد! مى خواهد كه بنى هاشم، آن قدر ببخشند كه هر چه دارند، از دست بدهند و بنى اميّه، بردبارى كنند و محبوبِ مردم شوند و خاندان زبير، شجاعت ورزند و از ميان بروند و مخزوميان، تكبّر كنند و منفورِ مردم شوند».