حدیث دربارهدعاى رفع درد

طبّ الأئمة عليهم السلامـ به نقل از جابر جُعفى، از امام باقر عليه السلام ـ: نزد على بن الحسين عليه السلام بودم كه مردى از بنى اميّه، امّا از پيروان اهل بيت، به حضور ايشان رسيد و به او گفت: اى فرزند پيامبر خدا! به خاطر پا درد، نمى توانم به نزد تو بيايم. فرمود: «چرا از عوذه حسين بن على عليه السلام استفاده نمى كنى؟». گفت: اى فرزند پيامبر خدا! آن چيست؟ فرمود: «آيه «ما براى تو پيروزى نمايانى را مقدور كرده ايم، تا خدا گناه [امّت]تو را، آنچه پيش از اين بوده و آنچه پس از اين باشد، براى تو بيامرزد و نعمتش را بر تو تمام كند و تو را به راه راست، راه بنمايد، و خدا، يارى ات مى كند، يارىِ پيروزمندانه. اوست كه بر دل هاى مؤمنان، آرامش فرو فرستاد تا پيوسته بر ايمانشان بيفزايد و سپاهيان آسمان ها و زمين، از آنِ خداست و خدا، همواره دانا و حكيم است. تا مردان و زنان مؤمن را به باغ هايى در آورد كه از زير [درختان]آن، جويبارهايى روان است. در آن، هميشه مى مانند و بدى هايشان را از آنان مى زدايد و اين در پيشگاه خدا، رستگارىِ بزرگى است. [خداوند،]مردان و زنان منافق و مشرك را كه به خدا گمانِ بد دارند، عذاب مى كند. بد روزگارى بر آنان باد! و خدا بر ايشان خشم نموده و لعنتشان كرده و دوزخ را برايشان آماده كرده است و اين، بد سرانجامى است! و سپاهيان آسمان ها و زمين، از آنِ خداست و خدا، همواره، شكست ناپذير و حكيم است» ». آن مرد گفت: آنچه را به من فرمان داد، كردم و به يارى خداى متعال، پس از آن، هيچ دردى احساس نكردم.