حدیث دربارهدوستان خدا
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ لَمّا قرَأ: «إِنَّ أَوْلِيَآءَ اللَّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ.» ـ:
تَدرونَ مَن أولياءُ اللّهِ؟ قالوا: مَن هُم يا أميرَ المؤمنينَ؟ فَقالَ: هُم نَحنُ وَأتباعُنا، فَمَن تَبِعَنا مِن بَعدِنا طوبى لَنا، وَطوبى لَهُم أفضَلُ مِن طوبى لَنا! قالَ: يا أميرَ المؤمنينَ، ما شأنُ طوبى لَهُم أفضَلُ مِن طوبى لَنا؟ ألَسنا نَحنُ وَهُم على أمرٍ؟! قالَ: لا؛ لأنَّهُم حَمَلوا ما لَم تُحمَلوا عَلَيهِ، وَأطاقُوا ما لَم تُطيقوا. ۱
امام على عليه السلام ـ چون آيه «آگاه باشيد كه به يقين، دوستان و نزديكان خدا نه بيمى بر آنان مى رود و.» را خواند ـ:«مى دانيد دوستان خدا چه كسانى اند». گفتند: چه كسانى اند، اى اميرمؤمنان؟ فرمود: «آنان، ما و پيروانمان هستيم. پس، هر كه بعد از ما از ما پيروى كند، خوشا به حال ما و خوش تر به حال آنان!».
گفتند: اى امير مؤمنان! چرا خوشا به حال ما و خوش تر به حال آنان؟ مگر نه اين است كه ما و آنان، هر دو در يك راهيم؟!
فرمود: «نه؛ زيرا آنان، بارى را به دوش مى كشند كه شما نكشيده ايد و چيزهايى را تحمّل مى كنند كه شما تحمّل نكرده ايد».
۱.بحارالأنوار: 69 / 277 / 10.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتارزش عالمان +1 مورد دیگر