حدیث دربارهتشويق به ايثار

الرسالة القشيريّة:سَأَلَ شَقيقٌ البَلخِيُّ جَعفَرَ بنَ مُحَمَّدٍ عليهما السلام عَنِ الفُتُوَّةِ، فَقالَ: ما تَقولُ أنتَ؟ فَقالَ شَقيقٌ: إن اُعطينا شَكَرنا، و إن مُنِعنا صَبَرنا. فَقالَ جَعفَرُ بنُ مُحَمَّدٍ عليه السلام: الكِلابُ عِندَنا بِالمَدينَةِ تَفعَلُ كَذلِكَ! فَقالَ شَقيقٌ: يَا بنَ بِنتِ رَسولِ اللّهِ، مَا الفُتُوَّةُ عِندَكُم؟ فَقالَ: إن اُعطينا آثَرنا، و إن مُنِعنا شَكَرنا. ۱

الرسالة القشيريّة:شقيق بلخى از امام صادق عليه السلام از فتوّت پرسيد. فرمود: «تو [خود،]چه مى گويى؟». شقيق گفت: اگر به ما عطا شود، شكر مى گزاريم و اگر از ما دريغ گردد، شكيبايى مى ورزيم. امام صادق عليه السلام فرمود: «سگ هاى مدينه نيز چنين مى كنند!». شقيق گفت: اى پسر دختر پيامبر خدا! به نظر شما فتوّت چيست؟ فرمود: «اگر به ما عطا شود، ايثار مى كنيم و اگر از ما دريغ گردد، شكر مى گزاريم».

۱.الرسالة القشيريّة: 230، شرح نهج البلاغة: 11 / 217.

کلیدواژه‌ها ایثار تشویق به ایثار

احادیث دیگر این موضوع

الكافىـ به نقل از اَبان بن تغلب ـ: [به امام صادق عليه السلام]گفتم: مرا از حقّ مؤمن بر مؤمن، آگاه فرما. فرمود: «ابان! اين موضوع را بگذار و از آن، بگذر». گفتم: نه، فدايت شوم. و به ايشان، اصرار ورزيدم. پس، فرمود: «اى ابان! [از حقوق مؤمن بر مؤمن، اين است كه]دارايى ات را با او به دو نيم، قسمت كنى». سپس به من نگريست و چون حالت [اعجاب]دست داده به مرا ديد، فرمود: «اى ابان! مگر نمى دانى كه خداوند عزّ و جلّ از ايثارگران، ياد كرده است؟». اشاره است به آيه شريف: «و [ديگران را] بر خويشتن مقدّم مى دارند، هرچند خودشان نيازمند باشند». گفتم: چرا، فدايت شوم. فرمود: «هر گاه دارايى ات را با او قسمت كنى، هنوز ايثار نكرده اى؛ بلكه تو و او يكسانيد. وقتى ايثار مى كنى كه از نيم ديگر هم به او بدهى».

الكافىـ به نقل از ابو بصير ـ: به امام [باقر يا صادق عليهما السلام]گفتم: كدام صدقه برتر است؟ فرمود: «دِهِش بينوا. اين سخن خداى عزّ و جلّ را نشنيده اى كه: «و [ديگران را]بر خويشتن، مقدّم مى دارند، هرچند خودشان نيازمند باشند». آيا در اين جا مازادى مى بينى؟ يعنى آيا در آيه، قيدى در خصوص اين كه مازاد نياز خود را عطا مى كنند، مى بينى؟ ـ م.».

الكافىـ به نقل از جميل بن درّاج ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: «بهترينِ شما سخاوتمندان شمايند و بدترينتان، بخيلانتان. از خلوص ايمان است: نيكى كردن به برادران و كوشش براى رفع حوايج آنان. خداوند مهربان، نيكى كننده به برادران را دوست مى دارد و اين كار، مايه طرد و خوارى شيطان، دورى از آتش و ورود به بهشت است. اى جميل! اين را به آگاهى ياران برجسته ات نيز برسان». گفتم: فدايت شوم! بزرگان از يارانم كيان اند؟ فرمود: «آنان اند كه در سختى و آسايش، به برادران، نيكى و كمك مى كنند». سپس فرمود: «اى جميل! بدان كه اين كار، براى افراد توانگر، آسان است؛ امّا خداوند عزّ و جلّ در اين زمينه، آن را كه مالِ اندك دارد [و در عين حال، همان را ايثار مى كند]، ستوده و در كتاب خود، فرموده است: «و [ديگران را]بر خويشتن، مقدّم مى دارند، هرچند خودشان نيازمند باشند، و آنها كه از خسّت نفس خويش مصون بمانند، آنان، همان رستگاران اند»».

امام صادق عليه السلام:نيكى كردن، به دِهِش بسيار نيست؛ چه آن كه خداوند عزّ و جلّ در كتاب خويش مى فرمايد: «و [ديگران را] بر خويشتن، مقدّم مى دارند، هرچند خودشان نيازمند باشند». سپس مى فرمايد: «و آنها كه از خسّت نفس خويش، مصون بمانند، آنان، همان رستگاران اند». كسى كه خداوند عزّ و جلّ اين نكته را به او بشناسانَد، محبوب اوست و هر كس كه خداوند تبارك و تعالى دوستش بدارد، در روز قيامت، مزد و پاداش او را بى حساب و كامل مى دهد.

امام على عليه السلام:كسى كه ايثار كند، سزامند نام بردارى به فضيلت است.

امام على عليه السلام:ايثار كردن، يك فضيلت است و انحصار طلبى، يك رذيلت.

امام على عليه السلام:در هـنگامـى كه قـدرت دارى، با گذشت بـاش، و در گـاهِ تنگ دستى ات بخشنده، و در وقت نيازمندى ات، ايثارگر باش تا فضل تو كامل گردد.

امام على عليه السلام:بهترينِ مردم، كسى است كـه در تنگ دستى اش ايثارگر و شكيبا باشد.