حدیث دربارهياد كردن نهانى
الكافي عن العلاء بن كامل:سَمِعتُ أبا عَبدِ اللّهِ عليه السلام يَقولُ: «وَاذْكُر رَّبَّكَ فِى نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ» عِندَ المَساءِ: «لا إلهَ إلَا اللّهُ وَحَدهُ لا شَريكَ لَهُ، لَهُ المُلكُ ولَهُ الحَمدُ، يُحيي ويُميتُ، ويُميتُ ويُحيي، وهُوَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ».
قالَ: قُلتُ: بِيَدِهِ الخَيرُ!
قال: إنَّ بِيَدِهِ الخَيرَ، ولكِن قُل كَما أقولُ لَكَ، عَشرَ مَرّاتٍ، و «أعوذُ بِاللّهِ السَّميعِ العَليمِ» حينَ تَطلُعُ الشَّمسُ وحينَ تَغرُبُ، عَشرَ مَرّاتٍ. ۱
الكافىـ به نقل از علاء بن كامل ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمايد: «در هنگام شب، «پروردگارت را در دل خويش، با زارى و ترس و بى صداى بلند، ياد كن» [و بگو]: «معبودى جز خداى يگانه و بى انباز نيست. پادشاهى و ستايش، از آنِ اوست. زنده مى كند و مى ميرانَد، و مى ميرانَد و زنده مى كند، و او بر هر چيزى تواناست».
من گفتم: خير، در دست اوست. ۲
فرمود: «البتّه كه خير، در دست اوست؛ امّا چنان كه به تو گفتم، بگو. ده بار [اين جملات را بگو] و نيز هنگام طلوع و غروب خورشيد، ده بار [بگو]: به خداى شنواى دانا پناه مى برم».