حدیث دربارهفراموش كردن خود
الإمام عليّ عليه السلام:لا تَذكُرِ اللّهَ سُبحانَهُ ساهِيا، ولا تَنسَهُ لاهيا، وَاذكُرهُ كامِلاً يُوافِقُ فيهِ قَلبُكَ لِسانَكَ، ويُطابِقُ إضمارُكَ إعلانَكَ، ولَن تَذكُرَهُ حَقيقَةَ الذِّكرِ حَتّى تَنسى نَفسَكَ في ذِكرِكَ، وتَفقِدَها في أمرِكَ. ۱
امام على عليه السلام:خداوند سبحان را نه با بى توجّهى ياد كن و نه از سرِ غفلت، فراموشش كن؛ بلكه او را كامل ياد نما، آن سان كه دلت با زبانت، هم نوا باشد و نهانت با آشكارت، سازگار. تو به راستى به ياد خدا نخواهى بود، مگر آن گاه كه خودت را در [هنگام] ياد كردنت [از خدا]، از ياد ببرى و در وقت ذكر گفتن، خويشتن را گم كنى.
۱.غررالحكم: ح 10359، عيون الحكم والمواعظ: ص 525 ح 9567.