حدیث دربارهآغازِ نماز

الإمام الباقر عليه السلام عن جابر بن عبد اللّه الأنصاري:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ لي: كَيفَ تَقرَأُ إذا قُمتَ فِي الصَّلاةِ؟ قُلتُ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَــلَمِينَ» ، قالَ: قُل: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ * الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَــلَمِينَ» . ۱

امام باقر عليه السلامـ به نقل از جابر بن عبد اللّه انصارى ـ: پيامبر خدا به من فرمود: «هر گاه به نماز مى ايستى، قرائتت را چگونه مى خوانى؟». گفتم: [مى گويم:] «الحمد للّه ربّ العالمين» . فرمود: «بگو: «بسم اللّه الرحمن الرحيم. الحمد للّه ربّ العالمين» ».

۱.دعائم الإسلام: ج 1 ص 159 عن الإمام الصادق عليه السلام، بحار الأنوار: ج 85 ص 48 ح 42؛ سنن الدارقطني: ج 1 ص 302 ح 3 عن الحسين بن موسى عن الإمام الكاظم عن آبائه عن الإمام عليّ عليهم السلام وص 308 ح 22 عن الجهم بن عثمان عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام عن جابر.

کلیدواژه‌ها بسمله گفتن بسم الله ویژگی های بسم الله الرحمن الرحیم آغاز نماز

احادیث دیگر این موضوع

سنن الترمذىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله نمازش را با «بسم اللّه الرحمن الرحيم» آغاز مى كرد.

الكشف والبيانـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: با پيامبر صلى الله عليه و آله بودم و ايشان براى يارانش سخن مى گفت كه مردى وارد شد و به نماز ايستاد و نمازش را بست و استعاذه كرد و سپس گفت: «الحمد للّه ربّ العالمين» . پيامبر صلى الله عليه و آله شنيد و فرمود: «اى مرد! نمازت را قطع كردى. مگر نمى دانى كه «بسم اللّه الرحمن الرحيم» ، جزء حمد است. پس هر كه آن را ترك كند، در واقع، آيه اى را ترك كرده است، و هر كس آيه اى از حمد را ترك كند، نمازش منقطع شده است؟!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه «الحمد للّه» را [در نماز] مى خوانيد، «بسم اللّه الرحمن الرحيم» را هم بخوانيد. سوره حمد، اُمّ القرآن و اُمّ الكتاب اُمُّ الكتاب، يعنى: اُمُّ القرآن؛ مادرِ قرآن؛ اصل قرآن. و سَبعِ مَثانى سَبعِ مَثانى، يعنى: هفت بند؛ هفت آيه؛ هفت ثَنا. است، و «بسم اللّه الرحمن الرحيم»، يكى از آن هفت تاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوره حمد، هفت آيه دارد، يكى از آنها «بسم اللّه الرحمن الرحيم» است. اين سوره، سبع مثانى، قرآن عظيم، امّ القرآن و فاتحة الكتاب فاتحة الكتاب، يعنى: سَرآغاز قرآن. است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس «بسم اللّه الرحمن الرحيم» را ترك گويد، آيه اى از كتاب خدا را ترك گفته است.

سنن الدارقطنىـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه نماز جماعت را براى مردم مى خواند، قرائت نماز را با «بسم اللّه الرحمن الرحيم» آغاز مى كرد.

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: پيامبر خدا در نماز «بسم اللّه الرحمن الرحيم» را خواند و آن را يك آيه شمرد، «الحمد للّه رب العالمين» را آيه دوم، «الرحمن الرحيم» را آيه سوم، «مالك يوم الدين» را آيه چهارم، و «ايّاك نعبد وايّاك نستعين» كه گفت، پنج انگشتش را جمع كرد.

الدرّ المنثورـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: پيامبر خدا خواند: « «به نام خداوند بخشنده مهربان. ستايش، خداى را كه پروردگار جهانيان است. بخشنده مهربان است. صاحب روز جزاست. تنها تو را مى پرستيم و تنها از تو يارى مى خواهيم. ما را به راه راست. راه نمايى كن؛ راه آنان كه به ايشان نعمت دادى، نه آنان كه مورد خشم قرار گرفته اند و نه گم راهان» »، و فرمود: «اين، شد هفت آيه، اى امّ سلمه!».