حدیث دربارهآواز بهشت
الإمام عليّ عليه السلام:قالَ رَجُلٌ: يا رَسولَ اللّهِ، إنّي يُعجِبُنِي الصَّوتُ الحَسَنُ، أفِي الجَنَّةِ الصَّوتُ الحَسَنُ؟
قالَ: نَعَم وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ، إنَّ اللّهُ لَيَأمُرُ لِمَن أحَبَّ ذلِكَ مِنهُم بِشَجَرٍ يُسمِعُهُ صَوتا بِالتَّسبيحِ، ما سَمِعَتِ الآذانُ بِأَحسَنَ مِنهُ قَطُّ. ۱
امام على عليه السلام:مردى گفت: اى پيامبر خدا! من، آواز خوش را دوست مى دارم. آيا در بهشت هم آواز خوش هست؟
فرمود: «آرى. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، خداوند، براى آن كس از اهل بهشت كه آواز خوش را دوست دارد، به درختى فرمان مى دهد تا آواز تسبيح بخواند، با صدايى چنان خوش كه هرگز گوش ها زيباتر از آن را نشنيده اند».
۱.الغارات: ج 1 ص 242، بحار الأنوار: ج 33 ص 547 ح 720.