حدیث دربارهانگشترش

دانشنامه امام حسین(ع) ج ۱، ص ۲۱۳، ح ۱۰۵

امام صادق علیه‌السلام

الكافي عن يونس بن ظبيان وحفص بن غياث عن أبي عبد اللّه [الصادق] عليه السلام:في خاتَمِ الحَسَنِ وَالحُسَينِ عليهماالسلام: حَسبِيَ اللّهُ. ۱

الكافىـ به نقل از يونس بن ظبيان و حفص بن غياث، از امام صادق عليه السلام ـ: در انگشتر حسن و حسين عليهماالسلام، اين نقش بود: «خدا، مرا بس است».

۱.الكافي: ج 6 ص 473 ح 2.

کلیدواژه‌ها زندگی خانوادگی امام حسین علیه السلام شمایل انگشترش

احادیث دیگر این موضوع

۵

الأمالى، صدوقـ به نقل از على بن سالم، از امام صادق، از پدرش امام باقر عليهماالسلامـ: حسين بن على عليه السلام دو انگشتر داشت كه نقش يكى از آنها، «ذكرِ لا إله إلّا اللّه، ساز و برگِ ديدار با خداست» و نقش ديگرى، اين بود: «خداوند، به انجام رساننده فرمان خويش است» .

الكافىـ به نقل از حسين بن خالد، از امام رضا عليه السلام ـ: نقش. انگشتر حسين عليه السلام اين بود: «خداوند، فرمانش را به انجام رساننده است» .

الأمالى، صدوقـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: انگشتر حسين بن على عليه السلام به چه كسى رسيد؟ و نيز به ايشان گفتم: شنيده ام كه در واقعه عاشورا، از انگشتش بيرون كشيده شده است. فرمود: «آن گونه كه گفته اند، نيست. حسين عليه السلام به فرزندش على بن الحسين عليه السلام، وصيّت كرد و انگشترش را در انگشت او نمود و كارش را به او واگذار كرد، همان گونه كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با امير مؤمنان على عليه السلام كرد و امير مؤمنان عليه السلام با حسن عليه السلام و حسن عليه السلام با حسين عليه السلام. سپس آن انگشتر، پس از پدرش، به پدرم و از او به من رسيد و اكنون، نزد من است و من هر جمعه، آن را به دست مى كنم و با آن، نماز مى خوانم». روز جمعه، در حالى كه امام صادق عليه السلام نماز مى خواند، بر او در آمدم. چون از نماز فارغ شد، دستش را به سوى من دراز كرد و انگشترى در انگشتش ديدم كه نقشش چنين بود: «ذكرِ لا إله إلّا اللّه، ساز و برگِ ديدار با خداست». سپس [امام عليه السلام] فرمود: «اين انگشتر جدّم ابو عبد اللّه حسين بن على عليه السلام است». ممكن است مراد روايت، نفى رُبودن انگشترى باشد كه از مواريث امامت است. نقل هايى نيز كه حاكى اند كه انگشت مبارك امام عليه السلام را به خاطر انگشتر، قطع كردند و آن را رُبودند (ر. ك: ج 7 ص 295 «بخش نهم / فصل يكم / تاراج كردن وسايل امام عليه السلام»)، شايد منظورشان انگشتر ديگرى باشد.

الغيبة، طوسىـ به نقل از ابو جعفر سمّان، از امام عسكرى، از پدرانش عليهم السلام ـ: فاطمه عليهاالسلامانگشترى داشت كه نگين آن، عقيق بود و چون وفاتش در رسيد، آن را به حسن عليه السلام داد و هنگامى كه وفات حسن عليه السلام در رسيد، آن را به حسين عليه السلام سپرد. حسين عليه السلام فرمود: «دوست داشتم كه بر آن، چيزى نقش كنم. در رؤيا، مسيح عيسى بن مريم ـ كه بر پيامبر ما و خاندانش و بر او درود باد ـ را ديدم و به او گفتم: اى روح خدا! بر اين انگشترم، چه چيزى نقش كنم؟ فرمود: بر آن، نقش كن: خدايى جز خداى فرمان رواى حقّ آشكار نيست، كه اين جمله، سرآغاز تورات و انجام انجيل است».

دلائل الإمامة:امام حسين عليه السلام، دو انگشتر داشت. نگين يكى عقيق بود با اين نقش: «خداوند، كار خود را به انجام رساننده است» و بر انگشتر ديگرش ـ كه روز شهادتش از دستش بيرون آوردند ـ، چنين نوشته بود: «ذكر لا إله إلّا اللّه، ساز و برگِ ديدار با خداست». هر كس انگشترهايى مانند آن دو به دست كند، حِرزِ (نگه دارنده) او در برابر شيطان هستند.