فیلترها
نتایج جستجو برای «حکمت آفرینش انسان»: ۱۳ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:بتقوَى اللّهِ اُمِرْتُم، وللإحسانِ والطّاعةِ خُلِقْتُم. ۱
امام على عليه السلام:شما به پرواى از خدا فرمان يافته و براى نيكوكارى و فرمانبردارى [از خدا]آفريده شده ايد.
۱.شرح نهج البلاغة: 3 / 108.
بحار الأنوار عن الإمام الصّادق عليه السلام:خَرجَ الحسينُ بنُ عَليٍ على أصحابِهِ فَقالَ: أيّها النّاسُ، إنّ اللّهَ ـ عزّ وجلّ ذِكْرُهُ ـ ما خَلقَ العِبادَ إلّا لِيَعرِفوهُ، فإذا عَرفُوهُ عَبَدوهُ، فإذا عَبَدوهُ اسْتَغنَوا بعِبادتِهِ عن عبادةِ ما سِواهُ. فقالَ لَه رجلٌ: يابنَ رسولِ اللّهِ، بأبي أنتَ واُمّي فما معرفةُ اللّهِ؟ قالَ: معرفةُ أهلِ كلِّ زمانٍ إمامَهُمُ الّذي يَجبُ علَيهِم طاعتُهُ. ۱
بحار الأنوار:امام صادق عليه السلام فرمود: امام حسين بر اصحابش وارد شد و فرمود: اى مردم! خداوند عز و جل بندگان را نيافريد مگر تا او را بشناسند. چون او را شناختند بپرستندش و چون او را بپرستند از پرستش جز او بى نياز مى شوند. مردى عرض كرد: اى فرزند رسول خدا! پدر و مادرم فدايت بادا! شناخت خدا چيست؟ فرمود: شناخت اين است كه مردم هر روزگار، امام و پيشواى واجب الطاعه خود را بشناسند.
۱.بحار الأنوار: 23 / 83 / 22
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في جَوابِ زِنديقٍ سألَهُ: فَلِأيِّ عِلّةٍ خَلقَ الخَلقَ وهُو غيرُ مُحتاجٍ إليهِم ولا مُضْطرٍّ إلى خَلْقِهِم، ولا يَليقُ بهِ التَّعَبُّثُ بِنا؟ ـ: خلَقَهُم لإظهارِ حِكمتِهِ، وإنْفاذِ علمِهِ، وإمْضاءِ تَدبيرِهِ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش زنديق كه چرا خدا خلايق را آفريد با آنكه نياز ندارد و از آفريدن آنها ناگزير نيست و بازيچه كردن ما نيز شايسته او نيست؟ ـفرمود: آفريدگان را بيافريد تا حكمت خود را پديدار كند و علم خود را به كار زند و تدبير خويش را بگذراند.
۱.بحار الأنوار: 10 / 167 / 2
عنه عليه السلامـ في قولهِ تعالى: «ولا يَزالونَ مُختلفينَ * إلّا مَن رَحِمَ ربُّكَ ولذلكَ خَلَقهم» ـ: خَلقَهُم لِيَفعَلوا ما يَسْتَوجِبونَ بهِ رَحمتَه فيَرْحَمَهُم. ۱
امام صادق عليه السلامـ در تفسير گفته خدا كه «پيوسته در اختلاف اند مگر آن كس كه خدايت بر او رحمت آورد و براى همين آنان را آفريده است» ـفرمود: آنان را بيافريد تا كارى كنند كه به واسطه آن سزاوار رحمت خدا شوند و خداوند بر ايشان رحمت آورَد.
۱.بحار الأنوار: 5 / 314 / 5.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ و قد سألَهُ عبدُ اللّهِ بنُ سِنانٍ: الملائكةُ أفضلُ أمْ بَنو آدمَ؟ ـ: قالَ أميرُ المؤمنينَ عليُّ بنُ أبي طالبٍ عليه السلام: إنّ اللّهَ عزّ و جلّ ركّبَ في الملائكةِ عقلاً بلا شَهوةٍ، و ركّبَ في البهائمِ شَهوةً بلا عقلٍ، و ركّبَ في بني آدمَ كِلْتَيْهما، فمَنْ غلَبَ عقلُهُ شهوتَهُ فَهُو خيرٌ مِن الملائكةِ، و مَن غلَبتْ شَهوتُهُ عقلَهُ فهُو شَرٌّ مِن البهائمِ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش عبد اللّه بن سنان كه: فرشتگان برترند يا آدميان؟ ـفرمود: امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام فرموده است: خداوند در فرشتگان فقط عقل نهاده است و نه خواهش نفسانى، و در ستوران ميل و خواهش نهاده است و عقل نه، و در بنى آدم هر دو را نهاده است. پس، آن كه عقلش بر خواهشش چيره آيد از فرشتگان بهتر است و هر كه خواهشش بر خردش غالب گردد از ستوران بدتر است.
۱.بحار الأنوار: 60 / 299 / 5.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:بتقوَى اللّهِ اُمِرْتُم، و للإحسانِ و الطّاعةِ خُلِقْتُم. ۱
امام على عليه السلام:شما به پرواى از خدا فرمان يافته و براى نيكوكارى و فرمانبردارى [از خدا]آفريده شده ايد.
۱.شرح نهج البلاغة: 3 / 108.
عنه عليه السلامـ و هُو يَدعو النّاسَ إلَى الجهادِ ـ: إنَّ اللّهَ قد أكْرَمَكُم بدِينِه، و خَلقَكُم لعِبادَتِه، فأنْصِبوا أنفسَكُم في أداءِ حقِّهِ. ۱
امام على عليه السلامـ هنگام فراخوان مردم براى جهاد ـفرمود: خداوند شما را با دين خود گرامى داشت و شما را براى پرستش خويش بيافريد؛ پس در اداى حقّ او بكوشيد.
۱.شرح نهج البلاغة: 3 / 185.
عنه عليه السلام:يقولُ اللّهُ تعالى: يا بنَ آدمَ، لَم أخلُقْكَ لِأربَحَ علَيكَ، إنّما خَلقتُكَ لِتربَحَ علَيَّ، فاتّخِذْني بَدلاً مِن كلِّ شيءٍ، فإنّي ناصرٌ لكَ مِن كلِّ شيءٍ. ۱
امام على عليه السلام:خداوند متعال مى فرمايد: اى فرزند آدم! تو را نيافريدم تا سودى برم، بلكه تو را آفريدم تا از من سودى برى. پس، به جاى هر چيز مرا برگزين؛ زيرا من، به جاى هر چيز ياور تو هستم.
۱.شرح نهج البلاغة: 20 / 319 / 665.
عنه عليه السلام:لم يَخْلُقْ ما خَلقَهُ لِتَشديدِ سُلطانٍ، و لا تَخَوُّفٍ مِن عواقبِ زمانٍ، و لا اسْتِعانَةٍ على نِدٍّ مُثاوِرٍ، و لا شَريكٍ مُكاثِرٍ، و لا ضِدٍّ مُنافِرٍ، و لكنْ خلائقُ مَرْبوبونَ، و عِبادٌ داخِرونَ. ۱
امام على عليه السلام:آنچه آفريد نه براى افزودنِ قدرت و توان بود و نه به خاطر بيم از پيشامدهاى زمان، و نه براى آن كه در برابر همتايى جنگجو و يا شريكى كه به مال نازد و يا مخالفى برترى جوى او را يارى دهد؛ بلكه آنان آفريدگانى هستندپروده (روزي خوار)، و بندگانى خرد و بي مقدار.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 65.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في جَوابِ زِنديقٍ سألَهُ: فَلِأيِّ عِلّةٍ خَلقَ الخَلقَ و هُو غيرُ مُحتاجٍ إليهِم و لا مُضْطرٍّ إلى خَلْقِهِم، و لا يَليقُ بهِ التَّعَبُّثُ بِنا؟ ـ: خلَقَهُم لإظهارِ حِكمتِهِ، و إنْفاذِ علمِهِ، و إمْضاءِ تَدبيرِهِ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش زنديق كه چرا خدا خلايق را آفريد با آنكه نياز ندارد و از آفريدن آنها ناگزير نيست و بازيچه كردن ما نيز شايسته او نيست؟ ـفرمود: آفريدگان را بيافريد تا حكمت خود را پديدار كند و علم خود را به كار زند و تدبير خويش را بگذراند.
۱.بحار الأنوار: 10 / 167 / 2.
بحار الأنوار:عنه عليه السلام: خَرجَ الحسينُ بنُ عَليٍ على أصحابِهِ فَقالَ: أيّها النّاسُ، إنّ اللّهَ عزّ و جلّ ذِكْرُهُ ما خَلقَ العِبادَ إلاّ لِيَعرِفوهُ، فإذا عَرفُوهُ عَبَدوهُ، فإذا عَبَدوهُ اسْتَغنَوا بعِبادتِهِ عن عبادةِ ما سِواهُ. فقالَ لَه رجلٌ: يا بنَ رسولِ اللّهِ، بأبي أنتَ و اُمّي فما معرفةُ اللّهِ؟ قالَ: معرفةُ أهلِ كلِّ زمانٍ إمامَهُمُ الّذي يَجبُ علَيهِم طاعتُهُ. ۱
بحار الأنوار:امام صادق عليه السلام فرمود: امام حسين بر اصحابش وارد شد و فرمود: اى مردم! خداوند عزّ و جلّ بندگان را نيافريد مگر تا او را بشناسند. چون او را شناختند بپرستندش و چون او را بپرستند از پرستش جز او بى نياز مى شوند. مردى عرض كرد: اى فرزند رسول خدا! پدر و مادرم فدايت بادا! شناخت خدا چيست؟ فرمود: شناخت اين است كه مردم هر روزگار، امام و پيشواى واجب الطاعه خود را بشناسند.
۱.بحار الأنوار: 23 / 83 / 22.
عنه عليه السلامـ في قولهِ تعالى: «و لا يَزالونَ مُختلفينَ * إلاّ مَن رَحِمَ ربُّكَ و لذلكَ خَلَقهم» ـ: خَلقَهُم لِيَفعَلوا ما يَسْتَوجِبونَ بهِ رَحمتَه فيَرْحَمَهُم. ۱
امام صادق عليه السلامـ در تفسير گفته خدا كه «پيوسته در اختلاف اند مگر آن كس كه خدايت بر او رحمت آورد و براى همين آنان را آفريده است» ـفرمود: آنان را بيافريد تا كارى كنند كه به واسطه آن سزاوار رحمت خدا شوند و خداوند بر ايشان رحمت آورَد.
۱.بحار الأنوار: 5 / 314 / 5.
عنه عليه السلام:إنّ اللّهَ تباركَ و تعالى لم يَخلُقْ خَلْقَهُ عَبَثا و لَم يَتْرُكْهُم سُدىً، بَل خَلقَهُم لإظهارِ قُدرتِهِ، و لِيُكَلّفَهُم طاعتَهُ فيَسْتوجِبوا بذلكَ رِضوانَهُ، و ما خَلقَهُم لِيَجلِبَ مِنهم مَنفَعةً و لا لِيَدفَعَ بِهِم مَضَرَّةً، بَل خَلقَهُم لِيَنْفَعَهُم و يُوصِلَهُم إلى نعيمِ الأبدِ. ۱
امام صادق عليه السلام:خداوند تبارك و تعالى آفريدگان خود را بيهوده نيافريد و آنان را به حال خود رهايشان نكرد، بلكه آفريدشان تا قدرت خويش را پديدار كند و تكليفِ طاعتِ خود را به دوش آنان نهد، تا با آن سزاوار خشنودى او شوند. آنان را نيافريد تا از آنها سود برد و يا زيانى را به وسيله آنها از خويش دور سازد. بلكه آفريدشان تا به آنان سود رساند و به نعمت جاودانشان برساند.
۱.بحار الأنوار: 5 / 313 / 2.