مصباح المتهجّد:آخرين دعاى امام عليه السلام هنگامى كه او در ميان گرفتند و مغلوب شد، [اين بود]: «خداى والا مكان، سِتُرگِ چيره، چاره ساز، بى نياز از آفريده ها، بزرگى ات فراگير، توانا بر هر چه بخواهى، رحمتت نزديك، وعده ات راست، فرو ريزنده نعمت، نيكوْ آزمون، نزديك چون خوانده شوى، محيط بر هر چه آفريدى، پذيرنده توبه آن كه به سويت باز گردد، توانا بر هر چه اراده كنى، دريابنده هر چه بجويى، سپاس گزار، چون سپاسَت بگزارند و ياد كننده، چون يادت كنند! از سرِ نياز، تو را مى خوانم و از سرِ نادارى به تو رغبت مى ورزم و از سرِ ترس، به تو پناه مى برم و از سرِ اندوه، نزد تو مى گِريم و از سرِ ضعف، يارى ات را مى طلبم و براى كفايت كردن، بر تو توكّل مى كنم. ميان ما و قوم ما داورى كن كه آنان، ما را فريفتند و نيرنگ