كتاب من لا يحضره الفقيه:گروهى از كوفيان نزد امام على عليه السلام آمدند و گفتند: اى اميرمؤمنان! براى طلب باران بر ما دعاهايى كن. على عليه السلام حسن و حسين عليهماالسلام را فرا خواند. سپس به حسين عليه السلام فرمود: «دعا كن». حسين عليه السلام گفت: «اى عطاكننده خيرها از مظانّ خود، فرو فرستنده رحمت ها از معدن هاى خود، روانه كننده بركت ها بر اهل خود! از تو ابرِ باران زاست و تويى فريادرسِ يارى خواه و ماييم خطاكار و گنهكار. تويى كه از او آمرزش مى خواهند و او بسى مى آمرزد. خدايى جز تو نيست. خدايا! بر ما بارانى بى صدا و پُرآب از آسمان روانه كن و بارانى سرشار از قطره ها بر ما فرو ريز؛ بارانى پُرآب، گسترده، لبريز، پيوسته خوش و بابركت، درشت و بزرگ، فراوان، با صداى رعد، پياپى و ناگسسته، نرم و روان،