تفسير فرات الكوفىـ به نقل از ابوجاريه و اصبغ بن نُباته ـ: هنگامى كه مروان، امير مدينه بود، براى مردم خطبه خواند و به اميرمؤمنان، ناسزا گفت. پس امام حسين عليه السلام خشمگينانه برخاست و بر مروان درآمد و به او فرمود: «اى پسر زنِ كبودْ چشم ۵ و پسر زن شپش خوار! تو به على ناسزا مى گويى؟!. آيا از آنچه درباره تو و يارانت، و نيز آنچه [از قرآن] درباره على عليه السلام است، باخبرت نكنم؟ خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «كسانى كه ايمان آوردند و كار شايسته كردند، به زودى خداوند رحمان، براى آنها [در دل ديگران]محبّتى مى نهد» . اين، براى على عليه السلام و پيروان اوست. «ما آن را به زبان تو آسان كرديم تا تنها پرهيزگاران را بدان بشارت دهى» . پس پيامبر صلى الله عليه و آله آن را به على بن ابى طالب عليه