امام على عليه السلام:ارزش انسان به دو عضو كوچك اوست: دلش و زبانش. با دل [قوى]به ميدان جنگ پا مى نهد و با زبان به عرصه بيان.

امام على عليه السلام:انسان دو فضيلت دارد: خِرد و سخن. با خرد، بهره مى ستاند و با سخن، بهره مى رساند.

امام على عليه السلام:اصل و تبار انسان، دل اوست و خردش دين او و مردانگى اش جايگاهى است كه خود را در آن قرار دهد.

امام على عليه السلام:انسان با گفتارش اندازه گيرى مى شود و با كردارش ارزش يابى.

امام على عليه السلام:[ارزش] انسان به هوش اوست، نه به شكل و شمايلش؛ [ارزش]انسان به همّت اوست نه به مال و اندوخته اش.

امام على عليه السلام:همانا خرد خويش را زنده گردانْد و نفس خود را ميرانْد چندان كه [اندام]درشت او نزار شد و خشونتش (درشتى اش) به لطافت گراييد. درخشنده اى پر نور بر وى تابيد و راه را برايش روشن ساخت و او را در راه [راست] به پيش راند و از درى به درى برد تا به در سلامت كشاند، و خانه اقامت و دو پاى او در قرارگاه ايمنى و آسايش استوار گردديد به آرامشى كه كه در بدنش پديدار گرديد، بدانچه دل خود را در آن به كار بُرد، و پروردگار خويش را راضى گرداند.

امام على عليه السلام:همواره خدا را ـ كه نعمتهايش گرانبهاست ـ در برهه اى از روزگار پس از برهه اى ديگر و زمانى ميان آمدن دو پيامبر، بندگانى است كه از راه انديشه با آنان در راز است و از طريق خرد با ايشان دمساز. آنان اين چنين، چراغهايى در آن تاريكيها بوده اند و راهنمايانى در آن شبهه ها.