حدیث دربارهآنچه براى خردمند ، سزاوار است

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۱، ص ۴۸۹، ح ۷۹۹

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

آنچه براى خردمند ، سزاوار است

عنه صلى الله عليه و آله:عَلَى العاقِلِ أن يَكونَ بَصيرًا بِزَمانِهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر خردمند است كه به زمانش بينا باشد.

۱.الخصال: ص 525 ح 13، معاني الأخبار: ص 334 ح 1، عوالي اللآلي: ج 1 ص 93 ح 26 كلّها عن أبي ذرّ، بحار الأنوار: ج 71 ص 279 ح 119؛ الترغيب والترهيب: ج 3 ص 189 ح 24 و ص 531 ح 28 عن أبي ذرّ.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت خرد عوامل بهشتی شدن +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سزاوار است كه خردمند، اوقاتش چهار بخش باشد: در وقتى، با خداوند مناجات كند؛ در وقتى، به حسابرسى خويش بپردازد؛ وقتى را نزد دانشمندانى كه او را با دين، آشنا و برايش خيرخواهى مى كنند، برود؛ و وقتى را به خوشى هاى دنيايى اى كه حلال و زيبايند، اختصاص دهد.

تنبيه الغافلينـ به نقل از ابو ذر غفارى ـ: از پيامبر خدا پرسيدم: اى پيامبر خدا! در صحف ابراهيم عليه السلام چه بود؟ فرمود: «در آن، مَثَل ها و پندهايى بود: سزاوار است كه خردمند، اگر خردش [در مقابل هوسش]شكست نخورده است، زبانش را نگه بدارد، زمانش را بشناسد و به كار خويش روى آورد. به راستى، هر كه سخن گفتن را از كارهايش به حساب آورد، سخن گفتنش كم مى شود، مگر در آنچه او را به كار آيد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سزاوار است كه خردمند به راه نيفتد، مگر براى سه چيز: به دست آوردن خرج زندگى، برداشتن گامى به سوى رستاخيز، و به دست آوردن لذّت غير حرام.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: سزاوار نيست كه خردمند، جز در طلب سه چيز، گام بر دارد: گذران زندگى، فراهم كردن توشه آخرت، و به دست آوردن لذّت غير حرام.

امام على عليه السلامـ در سفارش به فرزندش حسن عليه السلام ـ: فرزندم! سزاوار است كه خردمند، در امور خود، دقّت كند، زبانش را نگه بدارد و اهل زمانش را بشناسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هنگامى كه از صحيفه هاى ابراهيم عليه السلامسؤال شد ـ: تمام آن، مَثَل بود: «. بر خردمند است كه به زمانش بينا باشد، به كار خود روى آورد، و نگه دارنده زبانش باشد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوج خردمندى، پس از ايمان به خداوند، آزرم و خوش خُلقى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوج خردمندى، پس از ايمان به خداوند، اظهار دوستى به مردم است.