حدیث دربارهزيبايى بهشتيان

المناقب لابن شهر آشوب:قالَت عَجُوزٌ مِنَ الأَنصارِ لِلنَّبِيِ صلى الله عليه و آله: اُدعُ لِي بِالجَنَّةِ، فَقالَ: إِنَّ الجَنَّةَ لا يَدخُلُها العُجُزُ. فَبَكَتِ المَرأَةُ، فَضَحِكَ النَّبِيُ صلى الله عليه و آله وَقالَ: أَما سَمِعتِ قَولَ اللّهِ تَعالى: «إِنَّـا أَنشَأْنَـهُنَّ إِنشَاءً * فَجَعَلْنَـهُنَّ أَبْكَارًا» ۱؟! ۲
المناقب، ابن شهرآشوب:پيرزنى از انصار به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: برايم دعا كن كه به بهشت بروم. فرمود: «پيرزنان به بهشت نمى روند». پيرزن گريست. پيامبر صلى الله عليه و آله خنديد و فرمود: «مگر نشنيده اى كه خداى بلندمرتبه مى فرمايد: «ما ايشان را پديد آورديم پديد آوردنى. پس آنان را دوشيزگان قرار داديم» ؟».
۱.الواقعة: 35 ـ 36.
۲.المناقب لابن شهرآشوب: ج 1 ص 148، بحار الأنوار: ج 16 ص 295 ح 1؛ المعجم الأوسط: ج 5 ص 357 ح 5545، تاريخ أصبهان: ج 2 ص 107 الرقم 1232 كلاهما عن عائشة، تفسير ابن كثير: ج 8 ص 9، البداية والنهاية: ج 6 ص 48 كلاهما عن الحسن وكلّها نحوه.

احادیث دیگر این موضوع

۶
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشتيان، جوانانى هستند با پيكرها و چهره هايى عارى از مو و تنها موى بدن آنها، موى سر است و ابروان و مژگان؛ يعنى در زهار و زير بغل آنها، مويى نيست. به قامت آدمى شصت گزند و به سنّ عيسى بن مريم، سى و سه ساله. بدن هايى سپيد دارند و جامه هايى سبز. در برابر هر يك از آنان، سفره اى پهن مى شود و پرنده اى مى آيد و مى گويد: اى ولىّ خدا! من از چشمه سلسبيل نوشيده ام و در باغ هاى بهشت، زير عرش، دانه بر چيده ام و از فلان ميوه ها خورده ام. يك طرف [آن پرنده]، طعم پخته دارد و طرف ديگر، طعم بريانى. پس، او از [گوشت] آن پرنده، آنچه مى خواهد، تناول مى كند. بر ولىّ [خدا]، هفتاد جامه پوشانده شده كه رنگ هر يك از آنها متفاوت با ديگرى است، و در انگشتانشان ده انگشترى است كه بر اوّلى نوشته شده است: «درود بر شما كه شكيبايى كرديد!» . بر دومى نوشته شده است: «با سلامت و ايمنى به آن جا در آييد» ، و بر سومى: «اين است آن بهشتى كه به پاداش كارهايى كه مى كرديد، ميراث گرفتيد» ، و بر چهارمى: «غم و اندوه ها از شما برداشته شده است»، و بر پنجمى: «زيورها و جامه ها بر شما پوشانديم»، و بر ششمى: «سيه چشمان بهشتى را به همسرى شما در آورديم»، و بر هفتمى: «و در آن جاست آنچه دل ها آن را بخواهند و ديدگان، لذّت برند و شما در آن، جاودانيد» ، و بر هشتمى: «با پيامبران و صدّيقان، همنشين گشته ايد»، و بر نُهمى: «جوانانى گشته ايد كه هرگز پير نمى شويد»، و بر دهمى: «در همسايگى كسى ساكن شده ايد كه همسايگان را نمى آزارد».