حدیث دربارهسراى سلامت

المستدرك على الصحيحين عن سعيد بن أبي هلال:سَمِعْتُ أَبا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيِ بْنِ الحُسَيْنِ عليه السلام وَتَلا هَذِهِ الآيَةَ: «وَ اللَّهُ يَدْعُواْ إِلَى دَارِ السَّلَـمِ وَ يَهْدِى مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَ طٍ مُّسْتَقِيمٍ» فَقالَ: حَدَّثَنِي جابِرُ بْنُ عَبْدِ اللّهِ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَوْما، فَقالَ: إِنِّي رَأَيْتُ فِي المَنامِ كَأَنَّ جِبْرِيلَ عِنْدَ رَأْسِي وَمِيكائِيلَ عِنْدَ رِجْلِي، يَقُولُ أَحَدُهُما لِصاحِبِهِ: اِضْرِبْ لَهُ مَثَلاً. فَقالَ: اِسْمَعْ سَمِعَتْ اُذُنُكَ وَاعْقِلْ عَقَلَ قَلْبُكَ! إِنَّما مَثَلُكَ وَمَثَلُ اُمَّتِكَ كَمَثَلِ مَلِكٍ اِتَّخَذَ دارا، ثُمَّ بَنى فيها بَيْتا، ثُمَّ جَعَلَ فِيها مَأْدُبَةً، ثُمَّ بَعَثَ رَسُولاً يَدْعُو النّاسَ إِلى طَعامِهِمْ، فَمِنْهُمْ مَنْ أَجابَ الرَّسُولَ وَمِنْهُم مَنْ تَرَكَ. فَاللّهُ هُوَ المَلِكُ، وَالدّارُ الإِسْلامُ، وَالْبَيْتُ الجَنَّةُ، وَأَنْتَ يا مُحَمَّدُ الرَّسُولُ؛ مَنْ أَجابَكَ دَخَلَ الإِسْلامَ، وَمَنْ دَخَلَ الإِسْلامَ دَخَلَ الجَنَّةَ، وَمَنْ دَخَلَ الجَنَّةَ أَكَلَ مِنْها. ۱
المستدرك على الصحيحينـ به نقل از سعيد بن ابى هلال ـ: از ابو جعفر امام باقر عليه السلام شنيدم كه اين آيه را تلاوت كرد: «و خداوند، به سراى سلامت، فرا مى خواند و هر كه را بخواهد، به راه راست، هدايت مى كند» . سپس فرمود: «جابر بن عبد اللّه برايم نقل كرد كه: روزى پيامبر خدا بيرون آمد و فرمود: خواب ديدم كه جبرئيل، بالاى سر من و ميكائيل، پايين پاى من است و يكى از آن دو به ديگرى مى گويد: برايش مثالى بزن. او گفت: بشنو. گوشت شنوا باد! و در ياب، دلت در يابنده باد! حكايت تو و امّتت، همچون حكايت پادشاهى است كه سرايى را بگيرد و در آن سرا، اتاقى بسازد و در آن اتاق، خوانى بگسترد. سپس فرستاده اى بفرستد تا مردمان را به خوراكشان فرا خواند. پس شمارى از ايشان، دعوت فرستاده را مى پذيرند و شمارى نمى پذيرند. خداوند، همان پادشاه است و آن سرا، اسلام است و آن خانه، بهشت و تو ـ اى محمّد ـ، آن فرستاده اى. هر كه دعوت تو را پاسخ دهد، به اسلام در مى آيد، و هر كه به اسلام در آيد، به بهشت مى رود، و هر كه به بهشت رود، از [خوان] آن مى خورد».
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 369 ح 3299، سنن الترمذي: ج 5 ص 145 ح 2860 عن سعيد بن أبي هلال عن جابر بن عبد اللّه وفيه «مائدة» بدل «مأدبة»، كنز العمّال: ج 1 ص 69 ح 264.

احادیث دیگر این موضوع

۴
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز رستاخيز شود، خداوند، آفريدگان را گِرد مى آورد و بانگ دهنده اى ندا مى دهد كه: بخشايشگران، برخيزند! پس، گروهى از مردم، بر مى خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى روند و آنان را به بهشت، مژده مى دهند و مى گويند: اين بخشايشگرىِ شما چه بوده كه به سبب آن، پيش از حسابرسى، به بهشت مى رويد؟ آنها مى گويند: ما چنان بوديم كه از هر كه بر ما ستم مى كرد، گذشت مى كرديم و به هر كه از ما مى بُريد، مى پيوستيم و با هر كه به ما نادانى روا مى داشت [و گستاخى مى نمود]، بردبارى مى ورزيديم. پس، بديشان گفته مى شود: به بهشت در آييد، كه چه نيكوست مزد عمل كنندگا ن! سپس، ندا دهنده اى ندا مى دهد كه: اهل شكيبايى، برخيزند! پس، گروهى از مردم، بر مى خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى روند و آنان را به بهشت، مژده مى دهند و مى گويند: اين شكيبايى شما، چه بوده كه به سبب آن، پيش از حسابرسى، به بهشت مى رويد؟ آنها مى گويند: خويشتن را بر طاعت خدا به شكيب وامى داشتيم و در ترك معاصى خدا، شكيبايى مى ورزيديم. پس بديشان گفته مى شود: به بهشت در آييد، كه چه نيكوست مزد عمل كنندگان! سپس، ندا دهنده اى ندا مى دهد كه: همسايگان خدا در سراى سلامت برخيزند! پس، گروهى از مردم بر مى خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى روند و آنها را به بهشت، مژده مى دهند و مى گويند: اين امتياز شما، چه بوده كه به سبب آن، در سراى سلامت، همسايه خدا گشته ايد؟ آنها مى گويند: ما براى خدا يكديگر را دوست مى داشتيم و براى خدا به ديدار يكديگر مى رفتيم و براى خدا با يكديگر رابطه داشتيم و براى خدا به يكديگر بخشش مى نموديم. پس، بديشان گفته مى شود: به بهشت در آييد كه شما، همسايگان خدا در سراى سلامت هستيد!