حدیث دربارهگستردگى بهشت
معاني الأخبار عن عبّاس بن يزيد:قُلتُ لِأَبِي عَبدِ اللّهِ عليه السلام ـ وَكُنتُ جالِسا عِندَهُ ذاتَ يَومٍ ـ: أَخبِرنِي عَن قَولِ اللّهِ عز و جل: «وَ إِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَ مُلْكًا كَبِيرًا» ما هَذا المُلكُ الَّذِي كَبَّرَهُ اللّهُ حَتّى سَمّاهُ كَبِيرا؟ قالَ: فَقالَ لِي: إِذا أَدخَلَ اللّهُ أَهلَ الجَنَّةِ الجَنَّةَ أَرسَلَ رَسُولاً إِلى وَلِيٍ مِن أَولِيائِهِ فَيَجِدُ الحَجَبَةَ عَلى بابِهِ، فَيَقُولُ لَه: قِف حَتَّى نَستَأذِنَ لَكَ، فَما يَصِلُ إِلَيهِ رَسُولُ رَبِّهِ إِلّا بِإِذنٍ، فَهُوَ قَولُهُ عز و جل: «وَ إِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَ مُلْكًا كَبِيرًا» ۱. ۲
معانى الأخبارـ به نقل از عبّاس بن يزيد ـ: يك روز كه نزد امام صادق عليه السلام نشسته بودم، به ايشان گفتم: مرا به اين سخن خداى عز و جل آگاه كن كه: «و چون بِدان جا بنگرى، [سرزمينى از] نعمت و پادشاهىِ بزرگ مى بينى» . اين پادشاهى اى كه خداوند، آن را وسيع قرار داده، چندان كه آن را بزرگ ناميده است، چيست؟ امام عليه السلام به من فرمود: «آن گاه كه خداوند، بهشتيان را به بهشت در مى آورد، فرستاده اى به سوى دوستى از دوستانش مى فرستد و او بر درگاهش دربانانى مى بيند. به او مى گويند: بمان، تا برايت، اجازه بگيريم. بدين سان، فرستاده پروردگارش [هم] جز با اجازه وى به حضورش نمى رسد. اين است سخن او عز و جلكه: «و چون بِدان جا بنگرى، نعمت و پادشاهىِ بزرگ مى بينى» .