حدیث دربارهتهى دستان قانع

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أَوَّلُ مَن يَقرَعُ بابَ الجَنَّةِ مِن أُمَّتِي فُقَراؤُهُم، وَأَكثَرُ أَهلِ الجَنَّةِ ضُعَفاؤُهُم، وَأَوَّلُ مَن يُساقُ إِلَى النّارِ مِن أُمَّتِي يَومَ القِيامَةِ: (الأَقماعُ) ۱ الَّذِينَ إِذا أَكَلُوا لَم يَشبَعُوا، وَإِذا جَمَعُوا استَغنَوا، إِنَّما هِمَّتُهُمُ الدُّنيا. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين گروه از امّتم كه درِ بهشت را مى زنند، تهى دستانِ آنان اند و بيشترين اهل بهشت را مستضعفان آنان، تشكيل مى دهند، و نخستين گروه از امّت من كه در روز قيامت به سوى دوزخ رانده مى شوند، قيف صفتان اند؛ ۳ همانان كه هر چه مى خورند، سير نمى شوند و هر چه گرد مى آورند، بى نياز نمى شوند. تمام همّ و غم ايشان، دنياست.
۱.الأقماع: جمع قِمَع؛ وهو الإناء الذي يُترك في رؤوس الظروف لِتُملأ بالمائعات من الأشربة والأدهان. أي كأنّ ما يأكلونه ويجمعونه يمرّ بهم مجتازا غير ثابت فيهم ولا باقٍ عندهم (النهاية: ج 4 ص 109 «قمع»).
۲.الفردوس: ج 1 ص 25 ح 34 عن أنس.
۳.يعنى مانند قيف اند و چيزى را در خود نگه نمى دارند؛ بلكه به داخل ظرف، رد مى كنند. اينان هر چه مى خورند و جمع مى كنند، گويى از آنها عبور مى كند و در آنان نمى ماند و اشباعشان نمى كند.

احادیث دیگر این موضوع

۲