حدیث دربارهوراثت بهشتيان

عنه صلى الله عليه و آله:ما مِنكُم مِن أَحَدٍ إِلّا لَهُ مَنزِلانِ: مَنزِلٌ فِي الجَنَّةِ وَمَنزِلٌ فِي النّارِ. فَإِذا ماتَ فَدَخَلَ النّارَ وَرِثَ أَهلُ الجَنَّةِ مَنزِلَهُ، فَذلِكَ قَولُهُ تَعالى: «أُوْلَـائِكَ هُمُ الْوَ رِثُونَ» ۱. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما نيست، مگر آن كه دو منزل دارد: منزلى در بهشت و منزلى در دوزخ. پس هر گاه بميرد و [چنانچه] به دوزخ رود، بهشتيان، وارث منزل [بهشتىِ]او مى شوند. اين، همان سخن خداى متعال است كه: «ايشان اند همان وارثان» .

۱.المؤمنون: 10.

۲.سنن ابن ماجة: ج 2 ص 1453 ح 4341، تفسير الطبري: ج 10 الجزء 18 ص 6، تفسير ابن كثير: ج 5 ص 459 كلّها عن أبي هريرة، كنز العمّال: ج 2 ص 8 ح 2913؛ التبيان في تفسير القرآن: ج 7 ص 351، مجمع البيان: ج 7 ص 159 وليس فيه ذيله، بحار الأنوار: ج 8 ص 91.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت نظام بهشت وراثت بهشتیان

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان احوال بهشتيان ـ: منادى اى ندا مى دهد: حقّ شماست كه تن درست بمانيد و هرگز بيمار نشويد، و حقّ شماست كه زنده بمانيد و هرگز نميريد، و حقّ شماست كه همواره جوان باشيد و هرگز پير نشويد، و حقّ شماست كه همواره برخوردار باشيد و هرگز فقير نشويد. اين همان سخن خدا عز و جل است كه: «و به ايشان ندا داده مى شود كه: اين، همان بهشتى است كه آن را به پاداش آنچه انجام مى داديد، ميراث يافته ايد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس نيست، مگر آن كه منزلى در بهشت دارد و منزلى در دوزخ. كافر، وارث منزل دوزخىِ مؤمن مى شود و مؤمن، وارث منزل بهشتىِ كافر. اين، همان سخن خداى متعال است كه: «و اين، همان بهشتى است كه به [پاداش] آنچه انجام مى داديد، ميراث يافته ايد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست، مگر آن كه دو خانه دارد: خانه اى در بهشت و خانه اى در دوزخ. مؤمن، خانه اش در بهشت، ساخته مى شود و خانه دوزخش ويران مى گردد و كافر، خانه اش در بهشت، ويران مى گردد و خانه دوزخش ساخته مى شود.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: بار خدايا!. ما را از بندگان شايسته ات قرار ده؛ «همانان كه فردوس را به ارث مى برند و در آن، جاويدان اند» .

امام باقر عليه السلامـ در باره اين سخن خداى متعال: «ستايش، خدايى را كه وعده اش به ما را تحقّق بخشيد و سرزمين را به ما ميراث داد. در هر جاى بهشت كه بخواهيم، جاى مى گزينيم» ـ: مقصود [از سرزمين]، سرزمين بهشت است.

امام صادق عليه السلام:خداوند، هيچ مخلوقى نيافريد، مگر آن كه براى او منزلى در بهشت و منزلى در دوزخ قرار داد. پس چون اهل بهشت در بهشت و اهل دوزخ در دوزخ جاى گيرند، منادى اى بانگ مى زند كه: «اى اهل بهشت! بنگريد». بهشتيان به دوزخ مى نگرند و منزل هايشان در دوزخ برايشان بالا آورده مى شود. سپس به ايشان گفته مى شود: «اينها منزل هاى شما بود كه اگر پروردگارتان را نافرمانى مى كرديد، به آنها وارد مى شديد». پس اگر بنا بود كسى از خوش حالى بميرد، بهشتيان در آن روز از خوش حالىِ اين كه عذاب از ايشان برطرف شده است، مى مُردند. آن گاه [به دوزخيان] ندا مى شود كه: «اى گروه هاى دوزخى! سرهايتان را بلند كنيد و به منزل هاى خود در بهشت بنگريد». دوزخيان، سرهاى خود را بلند مى كنند و منزل هاى خود در بهشت و نعمت هاى آن را مى بينند. پس به ايشان گفته مى شود: «اينها منزل هاى شما بود كه اگر پروردگارتان را فرمان مى برديد، به آنها وارد مى شديد». پس اگر بنا بود كسى از اندوه بميرد، دوزخيان در آن روز از اندوه مى مُردند. آن گاه بهشتيان، منزل هاى [بهشتىِ] دوزخيان را و دوزخيان، منزل هاى [دوزخىِ]بهشتيان را به ارث مى برند. اين، همان سخن خداى متعال است كه: «ايشان اند وارثان؛ همانان كه فردوس را به ارث مى برند و در آن، جاويدان اند» .