حدیث دربارهانواع درجات بهشت
مسند ابن حنبل عن أبي الدَّرداء:سَمِعتُ رَسُولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقُولُ: قالَ اللّهُ عز و جل: «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَـبَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَ مِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَ تِ بِإِذْنِ اللَّهِ» ، فَأَمّا الَّذِينَ سَبَقُوا بِالخَيراتِ فَأُولئِكَ الَّذِينَ يَدخُلُونَ الجَنَّةَ بِغَيرِ حِسابٍ، وَأَمّا الَّذِينَ اقتَصَدُوا فَأُولئكَ يُحاسَبُونَ حِسابا يَسِيرا، وَأَمّا الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنفُسَهُم فَأُولئكَ الَّذِينَ يُحبَسُونَ فِي طُولِ المَحشَرِ، ثُمَّ هُمُ الَّذِينَ تَلافاهُمُ اللّهُ بِرَحمَتِهِ، فَهُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ» ۱. ۲
مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو درداء ـ: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: «خداى عز و جل فرموده است: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه روند و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، به خواست خدا پيش گام اند» . كسانى كه در كارهاى نيك پيشى گرفته اند، بدون حسابرسى وارد بهشت مى شوند. كسانى كه ميانه رو بوده اند، مختصرى حسابرسى مى شوند و كسانى كه به خود ستم كرده اند، در تمام مدّت محشر، نگه داشته مى شوند و سپس خداوند به لطف خويش با آنان رفتار مى كند [و آنان را به بهشت مى برد]. اينان هستند كه مى گويند: «ستايش، خدايى را كه اندوه از ما زدود. به راستى كه پروردگار ما، آمرزگار و حق شناس است» .