حدیث دربارهآغاز تشريع اذان

مسند البزّارـ به نقل از زياد بن منذر ـ: امام باقر، از امام زين العابدين، از امام حسين، از امام على عليهم السلام نقل كرد كه فرمود: چون خداوند خواست اذان را به پيامبر صلى الله عليه و آله ياد دهد، جبرئيل عليه السلام مَركبى به نام بُراق به نزد ايشان آورد كه چون خواست سوارش شود، چموشى كرد. جبرئيل عليه السلام به او گفت: آرام باش كه به خدا سوگند، هيچ كس بر تو سوار نشده كه نزد خدا، گرامى تر از محمّد باشد. پس ايشان سوار شد و تا پرده مجاور خداى رحمان ـ تبارك و تعالى ـ رفت. در اين هنگام، فرشته اى از پرده درآمد. پيامبر خدا از جبرئيل عليه السلام پرسيد: «اين كيست؟». گفت: سوگند به كسى كه تو را به حق برانگيخت، نزديك ترين مخلوق به خدا منم؛ ولى اين فرشته را از آغاز خلقتم تاكنون نديده ام. فرشته گفت: اللّه اكبر، اللّه اكبر (خدا، بزرگ تر است)! پس از پشتِ پرده به او گفته شد: «بنده ام راست گفت. من، بزرگ ترم؛ من، بزرگ ترم». فرشته گفت: أشهد أن لا إله إلاّ اللّه (گواهى مى دهم كه جز اللّه، خدايى نيست). پس از پشتِ پرده به او گفته شد: «بنده ام راست گفت. منم و جز من، خدايى نيست». فرشته گفت: أشهد أنَّ محمّدا رسول اللّه (گواهى مى دهم كه محمّد، فرستاده خداست). پس از پشتِ پرده گفته شد: «بنده ام راست گفت. من، محمّد را فرستاده ام». فرشته گفت: حىّ على الصّلاة، حىّ على الفلاح، قد قامت الصلاة (به سوى نماز بشتابيد، به سوى رستگارى بشتابيد. نماز، برپا شد). سپس فرشته گفت: اللّه اكبر، اللّه اكبر (خدا، بزرگ تر است). پس از پشتِ پرده گفته شد: «بنده ام راست گفت. من بزرگ ترم؛ من، بزرگ ترم». سپس [فرشته] گفت: لا إله إلاّ اللّه (خدايى جز اللّه نيست). پس، از پشتِ پرده گفته شد: «بنده ام راست گفت. جز من، خدايى نيست». پس از آن، فرشته، دست محمّد صلى الله عليه و آله را گرفت و او را پيش انداخت و به زيارت آسمانيان بُرد كه آدم و نوح عليهماالسلام هم در ميان آنان بودند. امام باقر عليه السلام افزود: آن روز بود كه خداوند، برترى محمّد صلى الله عليه و آله را بر اهل آسمان ها و زمين، كامل كرد.