حدیث دربارهمعناى جاهليت

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّما سُمِّيَتِ الجاهِلِيَّةُ لِضَعفِ أعمالِها، وجَهالَةِ أهلِها.، إنَّ أهلَ الجاهِلِيَّةِ عَبَدوا غَيرَ اللّهِ، ولَهُم أجَلٌ يَنتَهونَ إلى مُدَّتِهِ ويَصيرونَ إلى نِهايَتِهِ، مُؤَخَّرٌ عَنهُمُ العِقابُ إلى يَومِ الحِسابِ، أمهَلَهُمُ اللّهُ بِقُدرَتِهِ وجَلالِهِ وعِزَّتِهِ، فَغَلَبَ الأَعَزُّ الأَذَلَّ، وأكَلَ الكَبيرُ فيهَا الأَقَلَّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[دوران قبل از اسلام،] به جهت سستىِ كارها و نادانى مردمان آن، جاهليّت ناميده شد. به درستى كه اهل جاهليّت، غير خدا را پرستش كردند و آنان دورانى داشتند كه آن را سر كنند و به پايانش برسند. كيفر آنان، تا روز رستاخيز به تأخير افتاده است. خداوند، آنان را از روى توان و بزرگى و عزّتش، مهلت داد. پس نيرومندان، بر ضعيفان پيروز شدند و بزرگان، كوچك ها را در اين دوران خوردند.
۱.تاريخ المدينة: ج 2 ص 558 عن الشعبي.