حدیث دربارهارزش علم

جامع بيان العلم وفضله عن أنس:جاءَ رَجُلٌ إلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، أيُّ الأَعمالِ أفضَلُ؟ قالَ: العِلمُ بِاللّهِ عز و جل. قالَ: يا رَسولَ اللّهِ، أيُّ الأَعمالِ أفضَلُ؟ قالَ: العِلمُ بِاللّهِ. قالَ: يا رَسولَ اللّهِ، أسأَلُكَ عَنِ العَمَلِ وتُخبِرُني عَنِ العِلمِ! فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إنَّ قَليلَ العَمَلِ يَنفَعُ مَعَ العِلمِ، وإنَّ كَثيرَ العَمَلِ لا يَنفَعُ مَعَ الجَهلِ. ۱
جامع بيان العلم و فضلهـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! كدام عمل، برتر است؟ فرمود: «علم به خداوند». گفت: اى پيامبر خدا! كدام عمل، برتر است؟ باز فرمود: «علم به خداوند». گفت: اى پيامبر خدا! من از عمل مى پرسم و شما از علم مى گوييد؟ پيامبر خدا فرمود: «عمل اندك همراه با دانش، سود مى دهد و عمل فراوان با نادانى، بهره اى نمى دهد».
۱.جامع بيان العلم وفضله: ج 1 ص 45 وراجع: تنبيه الخواطر: ج 1 ص 82.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش بياموزيد كه آموختن آن، نيكى است و مباحثه آن، تسبيح است و جستجوى آن، جهاد است و آموزشش به كسى كه آن را نمى داند، صدقه است و بذل آن به اهلش، مايه نزديكى به خداست؛ چرا كه دانش، نشان دهنده حلال و حرام است و به جوينده اش راه بهشت را مى نماياند و در وحشت، مونس است و در تنهايى، همراه و در خوشى و ناخوشى، راه نماست و سلاحى بر ضدّ دشمنان است و زيورى براى همدلان. خداوند، كسانى را با آن بر مى افرازد و پيشوايان خير و نيكى قرارشان مى دهد كه ديگران به ايشان اقتدا مى كنند و به اعمالشان مى نگرند و از آثارشان اقتباس مى شود و فرشتگان به دوستى با آنها رغبت مى ورزند و با بال هايشان آنها را در نماز، لمس مى كنند و هر چيزى، حتّى ماهيان و جانواران درياها و درندگان و چارپايان خشكى، براى آنها آمرزش مى طلبند؛ چرا كه دانش، حيات دل ها، روشنايىِ ديدگان در برابر نابينايى و توانايىِ پيكرها در برابر ناتوانى است. خدا، حاملان دانش را به جايگاه هاى برگزيدگان مى رسانَد و مجالس نيكان را در دنيا و آخرت، ارزانى شان مى دارد. با دانش، خداوند، اطاعت و پرستيده مى شود و با دانش است كه خدا شناخته مى گردد و يگانه دانسته مى شود و با دانش است كه پيوند ميان خويشاوندان انجام مى گيرد و حلال و حرام شناخته مى شود. دانش، پيشواى عمل است و عمل، پيرو آن. خدا آن را به نيك بختان الهام مى كند و تيره بختان را از آن، محروم مى دارد.