حدیث دربارهمَثَل عالِم بى عمل
عنه صلى الله عليه و آله:مَثَلُ الَّذي يَجلِسُ يَسمَعُ الحِكمَةَ ثُمَّ لا يُحَدِّثُ عَن صاحِبِهِ إلّا بِشَرِّ ما يَسمَعُ، كَمَثَلِ رَجُلٍ أتى راعِياً فَقالَ: يا راعي، أجزِرني شاةً مِن غَنَمِكَ، قالَ: اِذهَب فَخُذ بِاُذُنِ خَيرِها، فَذَهَبَ فَأَخَذَ بِاُذُنِ كَلبِ الغَنَمِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل كسى كه مى نشيند تا حكمت بشنود و سپس از گوينده آن، چيزى جز بدترين شنيده هايش را نقل نمى كند، مانند كسى است كه نزد شبانى بيايد و بگويد: «براى من ميشى از گوسفندانت را قربانى كن» و او بگويد: «برو و گوشِ بهترين آنها را بگير [و بياور]». پس برود و گوش سگ گلّه را بگيرد [و بياورد].
۱.سنن ابن ماجة: ج 2 ص 1396 ح 4172 عن أبي هريرة.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتعالمان بد +1 مورد دیگر