حدیث دربارهگوناگون

عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ لِكُلِّ ساعٍ غايَةً، وغايَةُ ابنِ آدَمَ المَوتُ، فَعَلَيكُم بِذِكرِ اللّهِ فَإِنَّهُ يُسَهِّلُكُم ۱ ويُرَغِّبُكُم فِي الآخِرَةِ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر دَونده اى، خطّ پايانى دارد و خطّ پايان آدميزاد، مرگ است. پس بر شما باد ياد خدا، كه كارِ شما را سهولت مى بخشد ۳ و به آخرت، راغب مى گرداند!

۱.كذا في المصدر، وفي فيض القدير ج 2 ص 645 ح 2412: «يُسَلِّيكُم» وهو الأنسب. والمراد أنّ ذكر اللّه عز و جلينسيكم هموم الدنيا (اُنظر لسان العرب: ج 14 ص 394 «سلا»).

۲.اُسد الغابة: ج 1 ص 550، كنز العمّال: ج 1 ص 416 ح 1765 وج 15 ص 550 ح 42131 كلاهما نقلاً عن البغوي وكلّها عن جلاس بن عمرو.

۳.در فيض القدير، «شما را آرامش مى بخشد» آمده كه اين، مناسب تر است و مقصود، اين است كه ياد خداوند، غم و تشويش هاى دنيا را از ياد شما مى برد.

کلیدواژه‌ها امامت 2 امامت خاصه امام علی علیه السلام فضایل امام علی از زبان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله گوناگون

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترينِ اوقات مؤمن، زمانى است كه خداوند عز و جل را ياد مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در وصف اولياى خدا ـ: مردم، به دنيا خوش اند و آنان به ياد خدا خوش اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين بندگان خدا، آنان اند كه براى ياد كردن خدا، خورشيد و ماه و ستارگان و سايه ها را زير نظر دارند. يعنى براى شناخت اوقات نماز و عبادات، طلوع و غروب خورشيد و ماه و ستارگان را زير نظر دارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مرد مسلمانى در مسجدها براى نماز و ياد خدا اقامت گزيند، خداوند، از وجود او چنان شاد مى شود كه كسانِ مسافر از باز گشتن مسافرشان به نزد خود، شادمان مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با ياد خدا و با روح او سيّد رضى رحمه الله، در ذيل اين حديث مى گويد: «مقصود از روح در اين جا قرآن است، از باب تشبيه آن به روح كه جانداران را زنده مى دارد و باعث مى شود كه بدن ها قابل استفاده باشند» و معنايش اين است كه با ياد خدا و قرآن او، يكديگر را دوست بداريد. نيز، ر. ك: النهاية: ذيل «روح». يكديگر را دوست بداريد.

امام على عليه السلام:ياد خدا، بهترين غنيمت است.

امام على عليه السلام:فرمان بُردار خدا و همدمِ ياد او باش و در آن حال كه از او روى مى گردانى، روى آوردن او را به خود، در نظر آور. او تو را به عفو خويش فرا مى خواند و در فضل خويش، غوطه وَرَت مى سازد.

امام صادق عليه السلامـ در سخنرانى اى كه در آن از پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام ياد مى كند ـ: پيامبر خدا، پيامى را كه براى آن فرستاده شده بود، ابلاغ كرد و مأموريتش را اجرا نمود و بارهاى نبوّت را كه بر دوش او نهاده شده بود، به منزل رساند و براى پروردگارش، شكيبايى ورزيد و در راه او جهاد كرد و امّتش را راه نمايى نمود و آنان را به نجات، فرا خواند و به ياد خدا تشويقشان كرد.