حدیث دربارهياد كردن زبانى، ياد كردن در مصيبت، و ياد كردن در مواجهه با حرام هاى خدا
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الذِّكرُ ذِكرانِ: ذِكرُ اللّهِ بِاللِّسانِ فَحَسَنٌ، وذِكرُ اللّهِ عِندَ ما حَرَّمَ عَلَيكَ فَتُمسِكُ نَفسَكَ عَنهُ فَذلِكَ أفضَلُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ياد كردن [از خدا]، دو گونه است: ياد كردن از خدا با زبان، كه خوب است؛ و به ياد خدا بودن در هنگام رو به رو شدن با آنچه بر تو حرام كرده است و خويشتندارى از ارتكاب آن، كه اين، برتر است.
۱.الفردوس: ج 2 ص 249 ح 3172 عن أنس.