حدیث دربارهياد كردن خدا از ياد كننده اش

عنه صلى الله عليه و آله:قالَ اللّهُ عز و جل: إذا ذَكَرَني عَبدي خالِيا ذَكَرتُهُ خالِيا، وإن ذَكَرَني في مَلَأٍ ذَكَرتُهُ في مَلَأٍ خَيرٍ مِنَ المَلَأِ الَّذي ذَكَرَني فيهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «هر گاه بنده ام مرا در خلوت ياد كند، من او را در خلوت ياد مى كنم، و اگر در ميان جمع ياد كند، من او را در ميان جمعى بهتر از آن جمع كه او مرا ياد كرده است، ياد مى كنم».

۱.الفردوس: ج 3 ص 172 ح 4458، شُعب الإيمان: ج 1 ص 406 ح 551 نحوه، كنزالعمّال: ج 1 ص 432 ح 1866 نقلاً عن الطبراني وكلّها عن ابن عبّاس.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا برکت های یاد خدا یاد کردن خدا از یاد کننده اش

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به هر كس چهار چيز داده شود، چهار چيز ديگر نيز عطا مى شود، و تفسير اين در كتاب خداوند عز و جل آمده است. به هر كس ياد كردن از خدا داده شود، خداوند نيز او را ياد مى كند؛ زيرا خداوند مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ [در باره آيه] «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» ـ: اى گروه بندگان! با فرمانبَرى از من، مرا ياد كنيد تا من هم با آمرزش خود، شما را ياد كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «با اطاعت از من، مرا ياد كنيد تا من نيز با آمرزش خود، شما را ياد كنم. پس، هر كه مرا ياد كند و فرمان بُردار باشد، بر من است كه با آمرزش خويش، او را ياد كنم، و هر كه مرا ياد كند، در حالى كه نافرمان است، بر من است كه با خشم [خويش]، او را ياد كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند سبحان مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» با نعمتْ بخشيدنم به شما. و مرا از طريق فرمانبرى و بندگى، ياد كنيد تا من نيز از طريق نعمت ها و نيكى و مهربانى و خشنودى [خويش]، شما را ياد كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال مى فرمايد: «من آن گونه ام كه بنده ام نسبت به من گمان مى برد، و هر گاه مرا ياد كند، من با او هستم. پس اگر در درونش مرا ياد كند، من نيز در درونم او را ياد كنم، و اگر در ميان جمعى مرا ياد كند، من او را در ميان جمعى بهتر از آنان، يادش مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى متعال مى فرمايد: «هر گاه بنده ام در تنهايى اش مرا ياد كند، من در ميان جمعى از فرشتگانم يادش مى كنم، و هر گاه در ميان جمعى يادم كند، من در ميان جمع بَرين (رَفيق اعلى)، مقصود، پيامبران يا پيامبران و صدّيقان و شهيدان يا فرشتگان مقرّب اند. م. يادَش مى كنم».

المحاسنـ به نقل از بشير دهّان ـامام صادق عليه السلام فرمود: «خداى متعال مى فرمايد: اى پسر آدم! مرا در درونت ياد كن، تو را در درونم ياد كنم. اى پسر آدم! مرا در خلوت ياد كن، تو را در خلوت، ياد مى كنم. اى پسر آدم! مرا در ميان جمع ياد كن، من تو را در ميان جمعى بهتر از جمع تو، ياد مى كنم». [سپس] فرمود: «هيچ بنده اى نيست كه در ميان جمعى از مردم خدا را ياد كند، مگر آن كه خداوند در ميان جمعى از فرشتگان، از او ياد مى كند».

الكافىـ به نقل از ابن فضّال، در حديثى كه سندش را به يكى از اهل بيت عليهم السلام رسانده است ـ: خداوند عز و جل به عيسى عليه السلام فرمود: «اى عيسى! مرا در دلت ياد كن تا من نيز در دلم تو را ياد كنم، و در ميان جمع يادم كن، تا من نيز در ميان جمعى بهتر از آدميان، تو را ياد كنم».