حدیث دربارهوجوب دوستى

تاريخ دمشقـ به نقل از ابو اُمامه باهِلى ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «پيامبران، از درختان متفاوت، آفريده شده اند و خدا، من و على را از يك درخت آفريد. من، ريشه آنم و على، شاخه و فاطمه، گرده بارور كننده آن و حسن و حسين، ميوه هاى آن هستند. پس هر كس به شاخه اى از شاخه هاى آن در آويزد، نجات مى يابد و هر كس كج برود، سقوط مى كند. اگر بنده اى خدا را ميان صفا و مروه، هزاران سال عبادت كند، امّا محبّت ما را در نيابد، جز اين نيست كه خداوند، او را به دو سوراخ بينى اش به آتش در مى اندازد». آن گاه تلاوت كرد: « «بگو: من براى اين (رسالت)، از شما مزدى نمى خواهم، جز دوستى با خويشاوندان» ».