حدیث دربارهوجوب تمسّك

مسند زيدـ به نقل از زيد بن على، از پدرش، از جدّش امام على عليهما السلام ـ: هنگامى كه بيمارى پيامبر صلى الله عليه و آله شدّت گرفت و خانه از مردم پُر شد، فرمود: «حسن و حسين را برايم فرا بخوانيد». من، آن دو را فرا خواندم و پيامبر صلى الله عليه و آله لب هاى آن دو را بوسيد تا از هوش رفت. على عليه السلام خواست آن دو را از روى سينه پيامبر صلى الله عليه و آله بردارد كه پيامبر صلى الله عليه و آله چشمانش را گشود و فرمود: «آن دو را وا گذار تا آنان از من، بهره مند شوند و من از آنان، بهره ببرم، كه پس از من، آن دو، محروميت مى بينند». آن گاه فرمود: «اى مردم! من در ميان شما دو چيز گران سنگ به يادگار نهادم: كتاب خدا و سنّتم و عترتم ـ كه همان اهل بيت من هستند ـ. تباه كننده كتاب خدا، مانند تباه كننده سنّت من است و تباه كننده سنّت من، مانند تباه كننده عترت من، و اين دو، از هم جدا نمى شوند تا ديدار [با من]در كنار حوض».