حدیث دربارهبهاى دوستى و ارتباط با ايشان

فضائل الصحابة لابن حنبل عن زيد بن عليّ بن الحسين عن أبيه عن جدّه عن عليّ بن أبي طالب عليهم السلام:شَكَوتُ إلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله حَسَدَ النّاسِ إيّايَ، فَقالَ: أما تَرضى أن تَكونَ رابِعَ أربَعَةٍ؟ أوَّلُ مَن يَدخُلُ الجَنَّةَ أنَا وأنتَ وَالحَسَنُ وَالحُسَينُ، وأزواجُنا عَن أيمانِنا وعَن شَمائِلِنا، وذَرارِيُّنا خَلفَ أزواجِنا، وشيعَتُنا مِن وَرائِنا. ۱

فضائل الصحابة، ابن حنبلـ به نقل از زيد بن على بن الحسين، از پدرش امام زين العابدين، از جدّش امام حسين، از امام على عليهم السلام ـ: از حسادت مردم به خودم، نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شِكوه بردم. فرمود: «آيا خشنود نيستى كه چهارمينِ چهار تن باشى؟ نخستين وارد شوندگان به بهشت، من و تو و حسن و حسين هستيم و همسرانمان از راست و چپ ما، فرزندانمان پشت سرِ همسرانمان، و پيروان ما پشت سرِ ما به بهشت در مى آيند.

۱.فضائل الصحابة لابن حنبل: ج 2 ص 624 ح 1068، تاريخ دمشق: ج 14 ص 169 ح 3508، المعجم الكبير: ج 1 ص 319 ح 950 و ج 3 ص 41 ح 2624 كلاهما عن أبي رافع عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله للإمام عليّ عليه السلام، ذخائر العقبى: ص 162 عن عبداللّه عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله للإمام عليّ عليه السلام وكلّها نحوه، كنزالعمّال: ج 12 ص 104 ح 34205؛ العمدة: ص 50 ح 43 وفيه «خلف ذريّتنا» بدل «ورائنا»، المناقب للكوفي: ج 1 ص 332 ح 259، شرح الأخبار: ج 2 ص 475 ح 833، روضة الواعظين: ص 175 والثلاثة الأخيرة نحوه وراجع: الأمالي للمفيد: ص 6 ح 3.

کلیدواژه‌ها درآمد 1 دانش نامه امام حسین علیه السلام در یک نگاه فضیلت ها و ویژگی های امام حسین علیه السلام فضیلت های مشترک میان امام حسین و اهل بیت علیهم السلام +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

عيون أخبار الرضا عليه السلامـ به سندش، از امام على عليه السلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: اى على! تو از درختى آفريده شده اى كه من، از آن آفريده شده ام. من، ريشه آن هستم و تو، تنه آنى و حسن و حسين، شاخه هاى آن اند و دوستداران من، برگ هاى آن هستند. پس هر كس به چيزى از آنها چنگ زند، خداى عز و جل او را به بهشت در مى آورد.

المناقب، كوفىـ به نقل از عبّاد بن صهيب، از امام صادق، از پدرش امام باقر عليهماالسلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: مردم، از درختان متفاوت هستند و من و على، از يك درخت هستيم. من ريشه آن، على، تنه آن، و حسن و حسين، ميوه هاى آن هستند و در دل هر مؤمنى، شاخه اى از شاخه هاى آن است».

الإرشادـ به نقل از زيد بن على بن الحسين، از پدرش امام زين العابدين، از جدّش امام حسين، از امام على عليهم السلام ـ: از حسادت مردم به خودم، نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شِكوه بردم. فرمود: «اى على! نخستين چهار تنِ در آينده به بهشت، من و تو و حسن و حسين هستيم و سپس فرزندانمان پشت سر ما، دوستدارانمان، پشت سر فرزندانمان و پيروان ما، از راست و چپ ما [وارد بهشت مى شوند]».

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از عاصم بن ضمره، از امام على عليه السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله به من خبر داد كه نخستين وارد شوندگان به بهشت، من و فاطمه و حسن و حسين هستيم. گفتم: اى پيامبر خدا! پس دوستداران ما كجايند؟ فرمود: «پشت سرِ شما مى آيند».

المعجم الكبيرـ به نقل از عمر بن على، از امام على عليه السلام ـپيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «روز قيامت، من و فاطمه و حسن و حسين و نيز هر كس كه ما را دوست دارد، گِرد هم هستيم، مى خوريم و مى آشاميم تا خداوند ميان بندگان، جدايى بيندازد». اين حديث، به مردى از مردم رسيد و در باره آن پرسيد و من هم به او گفتم. گفت: پس عرضه اعمال و محاسبه، چه مى شود؟ به او گفتم: صاحب ياسين را چه مى گويى كه همان موقع [ـِ شهادت و بدون اين كارها] به بهشت در آمد؟ مقصود از صاحب ياسين، شخصِ ياد شده در سوره ياسين يا همان حبيب بن اسرائيل نجّار است كه از دورترين جاى شهر به شتاب آمد و چون به حمايت از پيامبرانِ وارد شده به شهر پرداخت، به وسيله كافرانْ شهيد شد و قرآن، نقل مى كند كه به او گفته شد: «به بهشت در آى».

الغيبة، طوسىـ به سندش، از امام على عليه السلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: هر كس را خوش آيد كه خداى عز و جل را ايمن و پاكيزه و بدون هراسِ بزرگ (قيامت) ديدار كند، بايد تو را ولىّ خود بگيرد و نيز دو پسرت حسن و حسين را و على بن الحسين، محمّد بن على، جعفر بن محمّد، موسى بن جعفر، على بن موسى، محمّد، على، حسن و سپس مهدى را كه آخرينِ ايشان است.

كامل الزياراتـ به نقل از عبد العزيز، از امام على عليه السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله مى فرمود: «اى على! اين دو جوان (يعنى حسن و حسين)، دوست داشتن هر كس ديگر را براى هميشه از ياد من برده اند. خدايم فرمانم داده كه آن دو را دوست بدارم و دوستدارشان را نيز دوست بدارم».

المحاضراتـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، پنج سجده بدون ركوع كرد. علّت را پرسيدند. فرمود: «جبرئيل، نزدم آمد و گفت: خداوند، على را دوست دارد. سجده كردم و چون سر برداشتم، گفت: خداوند، فاطمه را دوست دارد. من نيز سجده كردم. سپس گفت: خداوند، حسن و حسين را دوست دارد. پس [دو]سجده كردم. آن گاه گفت: خداوند، دوستدارشان را دوست دارد. پس سجده كردم».