حدیث دربارهدو پسرم و دو پسر دخترم

سنن الترمذي عن اُسامة بن زيد:طَرَقتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله ذاتَ لَيلَةٍ في بَعضِ الحاجَةِ، فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله وهُوَ مُشتَمِلٌ عَلى شَيءٍ لا أدري ما هُوَ، فَلَمّا فَرَغتُ مِن حاجَتي، قُلتُ: ما هذَا الَّذي أنتَ مُشتَمِلٌ عَلَيهِ؟ فَكَشَفَهُ فَإِذا حَسَنٌ وحُسَينٌ عليهماالسلامعَلى وَرِكَيهِ. فَقالَ: هذانِ ابنايَ وَابنَا ابنَتي، اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُما، فَأَحِبَّهُما وأحِبَّ مَن يُحِبُّهُما. ۱

سنن الترمذىـ به نقل از اُسامة بن زيد ـ: شبى براى كارى به در خانه پيامبر صلى الله عليه و آله رفتم. پيامبر صلى الله عليه و آله بيرون آمد، در حالى كه چيزى را پوشانده بود؛ ولى نفهميدم كه چيست؟ هنگامى كه كارم تمام شد، گفتم: اين چيست كه همراه شماست؟ پيامبر صلى الله عليه و آله آن را گشود. ديدم حسن و حسين عليهماالسلام بر روى پاهاى ايشان قرار دارند. سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اين دو، پسران من و پسران فاطمه هستند. خدايا! من، اين دو را دوست دارم. تو نيز اين دو را دوست داشته باش و دوستدار اين دو را نيز دوست بدار».

۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 656 ح 3769، اُسد الغابة: ج 2 ص 16 ح 1165، ذخائر العقبى: ص 211، المعجم الصغير: ج 1 ص 199 نحوه، كنزالعمّال: ج 13 ص 671 ح 37711؛ العمدة: ص 406 ح 840، شرح الأخبار: ج 3 ص 106 ح 1042، المناقب لابن شهر آشوب: ج 3 ص 382، كشف الغمّة: ج 2 ص 147، بحارالأنوار: ج 43 ص 280 ح 48.

کلیدواژه‌ها درآمد 1 دانش نامه امام حسین علیه السلام در یک نگاه فضیلت ها و ویژگی های امام حسین علیه السلام فضیلت های مشترک با برادر +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

السنن الكبرى، نسايىـ به نقل از اُسامة بن زيد ـ: شبى براى كارى به در خانه پيامبر صلى الله عليه و آله رفتم. پيامبر صلى الله عليه و آله بيرون آمد، در حالى كه چيزى را پوشانده بود؛ ولى نفهميدم چيست؟ هنگامى كه كارم تمام شد، گفتم: اين چيست كه همراه شماست؟ پيامبر صلى الله عليه و آله آن را گشود. ديدم حسن و حسين عليهماالسلام بر روى پاهاى ايشان قرار دارند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اين دو، پسران من و پسران فاطمه هستند. خدايا! تو مى دانى كه من اين دو را دوست دارم. پس تو نيز اين دو را دوست بدار. خدايا! تو مى دانى كه من اين دو را دوست دارم. پس تو نيز اين دو را دوست بدار».

الأمالى، مفيدـ به نقل از جابر عبد اللّه انصارى ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله، در حالى كه دست حسن و حسين عليهماالسلام را گرفته بود، بر ما در آمد و فرمود: «بى گمان، اين دو پسرم را از كودكى پرورش دادم و براى بزرگ سالى شان دعا كردم و از خداى متعال، سه چيز برايشان خواستم و خداوند، دو چيز را به من داد و يكى را نداد. از خداوند، برايشان خواستم كه آن دو را پاك و پاكيزه و پاك شده قرار دهد، و خدا اجابتم كرد. و از خداوند خواستم كه آن دو و نيز ذريّه و پيروانشان را از آتش دوزخ نگاه دارد، و خدا اين را به من داد. و از خداوند، خواستم كه امّت را بر محبّت آنان گرد آورد؛ امّا خداوند فرمود: اى محمّد! من، قضا و قدرم را جارى كرده ام. گروهى از امّتت به پيمان و تعهّد تو در برابر يهوديان و مسيحيان و مَجوس، وفا مى كنند؛ امّا آن را در [حقّ]فرزندانت زير پا مى نهند و من بر خودم واجب كرده ام كه هر كس چنين كند، او را در جايگاه كرامتم جاى ندهم و در بهشتم ننشانم و در روز قيامت با ديده رحمت به او ننگرم».