پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گناه براى غير گنهكار [نيز]شوم است؛ [زيرا] اگر با گنهكار مخالفت كند، گرفتار شود، اگر از او غيبت كند گنهكار شود و اگر به گناه رضايت دهد، در آن شريك شود.

امام على عليه السلام:اشكها نخشكيد، مگر به سبب سختدلى و دلها سخت نشد، مگر به سبب كثرت گناه.

امام زين العابدين عليه السلام:گناهانى كه بارش آسمان را باز مى دارند عبارتند از: قضاوت ظالمانه قاضيان، شهادت دروغ، و كتمان شهادت.

امام باقر عليه السلام:هيچ سالى كم بارش تر از سال ديگر نيست، بلكه خداوند باران را هر جا كه خواهد مى باراند. [اما]هر گاه مردمى مرتكب گناهان شوند، خداوند عز و جل بارانى را كه براى آنان مقدّر كرده بود، از ايشان باز دارد.

امام صادق عليه السلام:هر گاه آدمى گناهى كند نقطه سياهى در دلش پديد مى آيد. اگر توبه كرد آن نقطه پاك مى شود و اگر باز هم گناه كرد آن نقطه بزرگتر مى شود، تا جايى كه همه دلش را فرا مى گيرد و زان پس هرگز روى رستگارى را نمى بيند.

امام صادق عليه السلام:خداوند هر نعمتى را كه به بنده اى داد از او نگرفت مگر به سبب گناهى كه سزاوار سلب آن نعمت شد.

امام صادق عليه السلام:همانا انسان گناهى مى كند و به سبب آن از نماز شب محروم مى شود. و همانا سرعت تأثير كار بد در آدمى از سرعت تأثير كارد در گوشت بيشتر است.

امام صادق عليه السلام:شمار كسانى كه بر اثر گناهان مى ميرند بيشتر از كسانى است كه به اجل مى ميرند.

امام رضا عليه السلام:هر گاه حكمرانان دروغ بگويند، باران نمى بارد و هر گاه سلطان ستم كند، دولت سست و بى اعتبار شود و هر گاه زكات داده نشود چارپايان بميرند.