پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، زيرك و هوشيار و بيدار است.

امام على عليه السلام:والاترينِ مؤمنان، زيرك ترينِ آنهاست.

امام على عليه السلام:مؤمن، زيرك و هوشيار است. شادمانى او در چهره اش و غمش در دل اوست.

امام صادق عليه السلام:مؤمن در ديندارى، قوى است. و دانشِ همراه با بردبارى و زيركىِ همراه با مدارا دارد.

امام على عليه السلام:شبهات، به كسى كه زمان خود را مى شناسد، يورش نمى آورند.

امام على عليه السلام:در معرفت انسان، همين بس كه. زمان خود را بشناسد.

امام على عليه السلام:هركس با زمان دشمنى كند، [زمان] بر زمينش مى كوبد، و هركس تسليم آن شود، به سلامت نمى مانَد.

امام على عليه السلام:از نشانه هاى [پايدارى] دولت، غفلتِ كم [و هشيارى بسيارِ دولتمردان] است.

امام على عليه السلام:از نشانه هاى [پايدارى] دولت، بيدارى [دولتمردان]براى مراقبت از كارهاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جبرئيل عليه السلام درباره هيچ چيز به اندازه دورى كردن از دشمنى با مردم، به من سفارش نكرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ گاه جبرئيل عليه السلام نزد من نيامد، مگر اينكه مرا پند داد و آخرين سخنش به من اين بود: از دشمنى كردن با مردم، بپرهيز؛ زيرا اين كار، عيب نهفته را آشكار مى سازد و عزّت را از بين مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار چيزند كه اندك آنها هم زياد است: آتش، خواب، بيمارى و دشمنى، كه اندك هريك هم زياد است.

امام على عليه السلام:از كينه به دل گرفتن و تخم دشمنى در سينه كاشتن و به يكديگر پشت كردن و دست از يارى هم كشيدن بپرهيزيد، تا اختيار كار خود را داشته باشيد.

امام على عليه السلام:اوج نادانى، دشمنى با مردم است.

امام على عليه السلام:آن كه با مردم بستيزد، با او دشمنى شود.

امام على عليه السلام:يك دشمن [هم] بسيار است.

امام على عليه السلام:«فرزندانم! بپرهيزيد از دشمنى با مردمان؛ چرا كه آنان، از دو دسته خارج نيستند: خردمندى كه با شما حيله مى ورزد، يا نادانى كه به سرعت با شما تلافى مى كند. سخن، نَر است و پاسخ، مادينه. هرگاه نر و ماده جمع گردند، قهراً نتيجه اى [حاصل]آيد». سپس اين شعر را سرود: «كسى آبرويش محفوظ مى ماند كه به پاسخ [سخنش]بينديشد / آن كه با مردمان به نرمى رفتار كند، به مقصد رسد. آن كه حريم مردم را نگاه دارد، آنان [نيز]احترامش مى كنند / و آن كه مردمان را تحقير كند، احترامى نخواهد داشت».

امام على عليه السلام:در دوستى با دوستت، اندازه نگه دار، چه بسا كه روزى دشمنت شود؛ و در دشمنى با دشمنت، از حدّش تجاوز مكن، چه بسا كه روزى دوستت گردد.

امام سجاد عليه السلام:هرگز با كسى دشمنى مكن، هرچند گمان برى كه به تو زيانى نمى رساند، و به دوستى با هيچ كس بى رغبتى مكن، هرچند كه تصوّر كنى كه سودى به تو نمى رساند؛ زيرا نمى دانى كه چه وقت به دوستت اميد دارى و نمى دانى كى از دشمنت ترسان مى شوى.

لقمان ـ به پسرش ـ:پسركم! با صد نفر دوست شو و با يك نفر هم دشمنى مكن.