پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: «و پروردگارت را در دل خويش با تضرّع، ياد كن» يعنى با حال خوارى «و ترس» ، يعنى ترس از عذاب او، «و بى صداى بلند» ، يعنى آهسته تر از قرائت، «در بامدادان و شامگاهان» ، يعنى در صبح و شب.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرمود: «اى پسر آدم! پاسى پس از سپيده دم، مرا ذكر گوى و پاسى پس از عصر، مرا ذكر گوى تا خواسته هاى تو را برآورده سازم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين كه خداى را به همراه عدّه اى، پس از نماز صبح تا بر آمدن آفتابْ ياد كنم، برايم از دنيا و آنچه در آن است، خوش تر است، و اين كه خداى را به همراه عدّه اى پس از نماز عصر تا غروب آفتابْ ياد كنم، برايم از دنيا و آنچه در آن است، خوش تر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين كه با عدّه اى كه پس از نماز صبح تا طلوع خورشيد به ذكر خدا مى پردازند، بنشينم، برايم محبوب تر از هر آن چيزى است كه آفتاب بر آن طلوع مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پرداختن به ذكر خدا از طلوع فجر تا طلوع خورشيد، براى به دست آوردن روزى، مؤثّرتر از سفر [تجارت] است.

كتاب من لا يحضره الفقيهـ به نقل از جابر ـ: امام باقر عليه السلام فرمود: «ابليس، سپاهيان شب را، از آن هنگام كه خورشيد غروب مى كند تا ناپديد شدن شَفَق، [همه جا]پخش مى كند و سپاهيان روز را، از آن هنگام كه سپيده مى دمد تا سر زدن آفتاب، [همه جا] پخش مى كند». امام باقر عليه السلام فرمود كه پيامبر خدا مى فرمود: «در اين دو هنگام، خداوند عز و جلرا بسيار ياد كنيد و از شرّ ابليس و سپاهيانش به خداى عز و جل پناه ببريد و كودكانتان را نيز در اين دو وقت، در پناه خدا در آوريد؛ چرا كه اين دو وقت، اوقات غفلت اند».

امام صادق عليه السلام:هر گاه خورشيد غروب كرد، به ذكر خداوند عز و جل بپرداز و اگر با عدّه اى بودى كه تو را از ذكر خدا باز مى دارند، از نزدشان برخيز و به دعا بپرداز.