پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:محبوب ترين بندگان نزد خداى تعالى، پرهيزگاران گمنام اند؛ همانان كه هرگاه غايب باشند، جوياى حالشان نمى شوند و وقتى حضور دارند، ناشناخته اند. آنان، پيشوايان هدايت اند و چراغهاى دانش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بسا يك لا قباى ژنده پوشى كه كسى به او اعتنايى نكند؛ امّا اگر خدا را سوگند دهد، خداوند سوگندش را بپذيرد [و دعا يا نفرينش را مستجاب كند].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا اهل بهشت را به شما نشناسانم؟! هر ناتوان مستضعفى كه اگر به خدا سوگند خورد، خداوند سوگندش را تصديق مى كند. آيا اهل دوزخ را به شما معرّفى نكنم؟! هر درشتخوى مالدار خسيس فخرفروشِ گردنفرازى است.

امام على عليه السلام:خوشا به حال هر بنده بى نام و نشانى كه مردم را مى شناسد و مردم او را نمى شناسند. خداوند، او را به خشنودى [از خدا]، مى شناسد. اينان، چراغهاى هدايت اند. خداوند، هر گونه فتنه تاريكى را از آنان مى زدايد، به زودى، آنان را غرق رحمتى از رحمتهاى خود مى كند. نه سخن پراكن و فاش كننده اسرارند، و نه نافرهيخته و رياكار.

امام على عليه السلام ـ در توصيف آخر الزمان ـ:زمانى مى رسد كه هيچ كس در آن زمان نجات نمى يابد، مگر هر مؤمن بى نام و نشانى. اگر حاضر باشد، ناشناخته است و اگر غايب باشد، جستجو نمى شود. اين افراد، چراغهاى هدايت اند ونشانه هايى روشن براى شبروان.

امام صادق عليه السلام:اگر مى توانيد ناشناس بمانيد، چنين كنيد؛ و باكى بر تو نيست اگر مردمْ تو را ستايش نكنند و حتّى در ميان مردم، نكوهيده باشى، اگر نزد خداوند ـ تبارك و تعالى ـ، ستوده باشى.