پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوج خِرد، پس از ايمان به خدا، دوستى با مردم و خوبى كردن به هر آدم نيك و بدى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به كسى كه در حقّ تو بدى كرده است، خوبى كن.

امام على عليه السلام:خوبى كردن تو به دشمنان و بدخواهانت از بدى كردنت به آنها در ايشان مؤثرتر است و موجب اصلاح آنان مى شود.

امام على عليه السلام:خوبى كردن، كمك به ستمديده و ميهمان نوازى، ابزار سرورى است.

امام على عليه السلام:خوبى كردن اندوخته ابدى است [يعنى هميشه ماندگار است و ذخيره روز قيامت].

امام حسين عليه السلام:بدانيد كه خوبى كردن، ستايش به بار مى آورد و پاداش در پى دارد. اگر خوبى را به صورت مردى ببينيد هر آينه آن را نيكو و زيبا و خوشايند و برتر از همه جهانيان خواهيد ديد و اگر پستى را ببينيد آن را ناهنجار و زشت و بد منظر كه دلها از آن مى گريزد و چشمها به رويش بسته مى شود، خواهيد ديد.

امام صادق عليه السلام:نيكوكاران، نخستين كسانى اندكه به بهشت در مى آيند.

امام صادق عليه السلام:اهل خوبى در دنيا، در آخرت نيز اهل خوبى هستند؛ زيرا در آخرت كارهاى خوبشان سنگين مى شود. لذا از آنها به گنهكاران مى بخشند.

امام جواد عليه السلام:نيكوكاران به نيكى كردن نيازمندترند تا كسانى كه به آن نيازمندند؛ زيرا پاداش و افتخار و نيكناميش از آنِ آنهاست. بنابراين، آدمى هر خوبى كه كند، نخست به خود كرده است. پس، نبايد به خاطر خوبيى كه به خود كرده از ديگران سپاسگزارى بخواهد.

پيامبرخدا صلى الله عليه و آله:سَرلوحه خِرَد، بعد از ديندارى، دوستى با مردم و خوبى كردن به هر آدمى، از نيك و بد، است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوبى كن چه به كسى كه شايسته آن است و چه به كسى كه شايستگى آن را ندارد؛ زيرا اگر كسى كه به او احسان كرده اى شايستگى احسان را نداشته باشد، تو به فضيلت احسان دست يافته اى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به مرد مستمندى صدقه اى دهد، به مقدار آن پاداش بگيرد. و اگر اين صدقه را چهل هزار انسان دست به دست گردانند و به دست مستمندى برسد، همه آنها اجر كامل مى برند.

امام صادق عليه السلام:اگر احسان و كمك هشتاد دست بگردد، همه آنها به سبب آن پاداش مى يابند، بى آن كه از اجر صاحبش چيزى كم شود.

امام على عليه السلام:با ميراندن (فراموش كردن) احسان خود، آن را زنده گردان.

امام على عليه السلام:هر گاه به تو خوبى شد، آن راياد آورى كن و هر گاه تو خوبى كردى، آن را از ياد ببر.

امام على عليه السلام:معيار خوبى كردن، منت ننهادن به آن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به سرانجام رساندن خوبى، برتراز آغاز كردن آن است.

امام على عليه السلام:هر كه خوبى و احسان خود را نپروراند، آن را تباه كرده است.

امام كاظم عليه السلام:كسى كه به مؤمن احسانى كند، جزبا سه چيز آن را به كمال نرسانده باشد: كوچك شمردن آن، پوشاندن آن و شتاب ورزيدن در انجام آن، پوشاندن آن و شتاب ورزيدن در انجام آن؛ زيرا كسى كه احسان خود به مؤمن را كوچك شمارد، برادر خويش را بزرگ داشته است و كسى كه احسان خود به مؤمن را بزرگ شمارد، برادر خود را كوچك كرده است و كسى كه خوبى خود به مؤمن را پوشيده دارد، كارى بزرگوارانه كرده است و هر كه در انجام وعده خود شتاب ورزد، دهش را گوارا ساخته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگز هيچ كار خوبى را دست كم نگير، اگر چه [كارى مانند]گشاده رويى با برادرت باشد.