امام على عليه السلام:خرد، هر كه را از او خيرخواهى كند، فريب نمى دهد.

امام على عليه السلام:مردمان، سه گروه اند: خردمند، نادان و بدكار. آيين خردمند، ديندارى، سرشت او بردبارى، و خوى او انديشه كردن است. اگر مورد پرسش واقع شود، پاسخ مى دهد؛ اگر تكلّم كند، به درستى سخن مى گويد؛ اگر گوش كند، ياد مى گيرد؛ اگر سخن بگويد، راست مى گويد؛ و اگر كسى به وى اعتماد كند، خواسته اش را روا مى سازد. نادان، اگر او را از امر نيكويى آگاه كنند، غفلت مى ورزد؛ اگر از جايگاه نيكويى فرو آورده شود، فرود مى آيد؛ اگر او را به كارى جاهلانه وا دارند، انجام مى دهد؛ و اگر سخن بگويد، دروغ مى گويد. وى خود، به دنبال آگاهى نمى رود و اگر او را آگاه سازند، آگاه نمى شود. بدكار را اگر امين بشمرى، خيانت مى ورزد، و اگر او را همراهى كنى، رسوايت مى سازد، و اگر بدو اعتماد ورزى، برايت خيرخواهى نمى كند.

امام حسن عليه السلام:خردمند، كسى را كه از او خيرخواهى كند، فريب نمى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سزاوار است كه خردمند، اوقاتش چهار بخش باشد: در وقتى، با خداوند مناجات كند؛ در وقتى، به حسابرسى خويش بپردازد؛ وقتى را نزد دانشمندانى كه او را با دين، آشنا و برايش خيرخواهى مى كنند، برود؛ و وقتى را به خوشى هاى دنيايى اى كه حلال و زيبايند، اختصاص دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين اندرز برايتان ياد مرگ است. بهترين تفكّر برايتان به ياد آخرت بودن است. بهترين عبادت برايتان پارسايى است. بهترين استغفار برايتان ترك گناه است و بهترين دعا برايتان خيرخواهى است. كسى كه از اين خصلت ها در او باشد، با نخستين گروه از پيامبران به بهشت وارد خواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر بنده اى كه خداوند، او را سرپرست عدّه اى قرار دهد، امّا او نسبت به آنان خيرخواهى نكند، قطعا بوى بهشت به مشامش نخواهد خورد.

الفتوحـ از امام حسين عليه السلام (در پاسخ به عمر بن عبد الرحمان كه به نرفتن به سوى عراق، نظر داده بود) ـ: اى پسرعمو! خداوند، جزاى خير به تو دهد. من دانستم كه تو از سرِ خيرخواهى مى گويى؛ امّا هر چه خداوند حكم كند، همان مى شود؛ به نظرت عمل بكنم يا نكنم.

مهج الدعواتـ از امام حسين عليه السلام (در دعايش) ـ: خدايا! از تو توفيقِ هدايت يافتگان، كارهاى پرهيزگاران، خلوص توبه كنندگان، عزمِ شكيبايان، احتياط بيمناكان، جويايىِ عالمان، آراستگىِ پارسايان و بيمِ بى تابان را مى خواهم، تا آن كه اى خداى من! چنان از تو بترسم كه مرا از نافرمانى تو مانع شود و چنان در اطاعت تو عمل كنم كه لايق كرامتت شوم و از بيم تو، توبه ام را خالص سازم و براى تو و محبّت تو، خيرخواهى ام را خالصانه در راه تو قرار دهم و از سرِ خوش گمانى به تو، در كارها بر تو توكّل كنم. منزّه است آفريننده نور! خداى بزرگ را مى ستايم و منزّه مى دارم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خيرخواهى از سوى دشمن، محال است.

امام على عليه السلام:كسى كه از دشمنانش انتظار خيرخواهى داشته باشد، نادان است.

امام على عليه السلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشان ـ:هرگاه يكى از يارانت به تو نيكى روا داشت، نهايت خوبى را در حقّ او روا مدار و قدرى از آن را واگذار كه به هنگام آشكار شدن خيرخواهى فراوان او، بر آن بيفزايى.

امام صادق عليه السلام:اگر ضارب و قاتل على عليه السلام [هم] مرا امين بشمارد و از من خيرخواهى كرده و با من مشورت كند و من امانتش را بپذيرم، آن را به او باز خواهم گرداند.

امام على عليه السلام:ـ گرچه در به دست آوردن رضاى حق، حريص باشد و در اين راه تا جايى كه مى تواند بكوشد ـهيچ كس نمى تواند طاعتى را كه شايسته مقام خداوند سبحان است، به جاى آورد؛ ولى از حقوق واجب خداوند بر بندگانش اين است كه به اندازه توانايى خويش، در خيرخواهى و نصيحت بندگانش بكوشند و براى برقرارى حق در ميان خودشان هميارى كنند.

امام على عليه السلام:خيرخواهى [ويكرنگى] از خصلتهاى بزرگواران است.

امام على عليه السلام:چه سخن حكيمانه و جامعى است اين سخن كه آنچه را بر خود مى پسندى، براى مردم نيز بپسندى و آنچه را بر خود نمى پسندى، بر آنها نيز نپسندى.

امام صادق عليه السلام:برشما باد خيرخواهى براى خدا نسبت به خلق او؛ زيرا هرگز خداوند را با عملى بهتر از اين كار، ملاقات نخواهى كرد.