پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گناه دانا يكى است و گناه نادان دو.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانايى، سر همه خوبيهاست و نادانى سر همه بديها.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تحصيل دانش بر هر مسلمانى واجب است. با دانش است كه پروردگار فرمانبرى و پرستش مى شود و با دانش است كه پيوندهاى خويشاوندى برقرار مى ماند و روا از ناروا باز شناخته مى شود. دانش پيشواى عمل است و عمل پيرو آن مى باشد، به نيكبختان دانش الهام مى شود و شوربختان از آن محروم مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با ارزشترين مردم كسانى هستندكه از دانش بيشترى برخوردارند و كم ارزشترين مردم كسانى هستند كه از دانش كمترى بهره مندند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزديكترين مردم به درجه پيامبرى، مجاهدان و دانشمندانند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت مركّب عالمان و خون شهيدان با هم وزن مى شوند و مركّب عالمان بر خون شهيدان مى چربد.

امام على عليه السلام:رأس فضيلتها، دانش است؛ نقطه پايان فضيلتها دانش است.

امام على عليه السلام:دانش، مهار را از جلو مى كشد و عمل از پشت سر مى راند و نفس توسنى مى كند.

امام على عليه السلام:دانش، چراغ خرد است.

امام على عليه السلام:دانش، نيكو راهنمايى است.

امام على عليه السلام:دانش، شريفترين شرافت خانوادگى است.

امام على عليه السلام:دانش، گمشده مؤمن است.

امام على عليه السلام:در ارجمندى، دانش همين بس كه كسى هم كه آن را نيك دانا نيست دم از داشتن آن مى زند و هر گاه نسبت علم و دانايى به او داده شود، خوشحال مى گردد و در نكوهندگى نادانى همين بس، كه حتى آدم نادان وبى بهره از دانش، ازآن بيزارى مى جويد.

امام على عليه السلام:هيچ گنجى، سودمندتر از دانش نيست.

امام على عليه السلام:هيچ شرافتى، چون دانش نيست.

امام على عليه السلام:هر ظرفى وقتى چيزى در آن گذارند، گنجايش خود را از دست مى دهد، مگر ظرف دانش كه با افزودن آن گنجايشش بيشتر مى شود.

امام على عليه السلام:هر گاه خداوند [بخواهد]بنده اى را پست گرداند، او را از علم بى بهره سازد.

امام على عليه السلام:دانش، زندگى است.

امام على عليه السلام:همانا دانش، [مايه] زندگى دلهاست و روشن كننده ديدگان كور و نيرو بخش بدنهاى ناتوان.

امام على عليه السلامـ وقتى دست كميل بن زياد راگرفت و او را به سوى گورستان برد و چون به صحرا رسيد آهى از نهاد بركشيد ـفرمود: اى كميل! دانش بهتر از دارايى است؛ زيرا دانش از تو نگهبانى مى كند اما از دارايى تو بايد نگهبانى كنى، دارايى با خرج كردن كم مى شود، اما دانش با انفاق زياد مى گردد. و دست پرورده مال و ثروت با از بين رفتن آن از بين مى رود (احترام و موقعيت اجتماعى خود را از دست مى دهد).