فیلترها
نتایج جستجو برای «سرای ماندگاری»: ۹ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
امام على عليه السلام:از خدا پروا داريد، همچون پروادارىِ كسى كه [پند را] شنيد و به جان خريد. و براى روز كوچيدنش، و راه سفرش، و گاهِ نيازش، و جاى تنگ دستى اش، كوله بارى از توشه فراهم آورد و پيشاپيش، براى سراى ماندگارى اش [كردار نيك]فرستاد.
الإمام زين العابدين عليه السلام:اَلحَمدُ للّهِِ عَلى ما عَرَّفَنا مِن نَفسِهِ، وَأَلهَمَنا مِن شُكرِهِ. حَمدا نُعتَقُ بِهِ مِن أَلِيمِ نارِ اللّهِ إِلى كَرِيمِ جِوارِ اللّهِ، حَمدا نُزاحِمُ به مَلائِكَتَهُ المُقَرَّبِينَ، ونُضامُّ ۱ بِهِ أَنبِياءَهُ المُرسَلِينَ في دارِ المُقامَةِ الَّتِي لا تَزُولُ، ومَحَلِّ كَرامَتِهِ الَّتِي لا تَحُولُ. ۲
امام زين العابدين عليه السلام:ستايش، خداى را كه خويشتن را به ما شناسانْد و سپاس گزارى اش را به ما الهام فرمود.؛ ستايشى كه به سبب آن، از آتش دردناك او بِرَهيم و در پناه كريمانه خدا بيارميم؛ ستايشى كه به سبب آن، با فرشتگان مقرّب او همنشين شويم و در سراى ماندگارىِ جاويدان و جايگاه كرامت پايدار او با پيامبران فرستاده اش، يك جا گِرد آييم.
عنه عليه السلامـ فِي الدُّعاءِ ـ: اَللَّهمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاجعَلِني وَجَمِيعَ إِخوانِي بِكَ مُؤمِنِينَ، وَعلى الإِسلامِ ثابِتِينَ. وَلِلجَنَّةِ طالِبِينَ، وَلِلفِردَوسِ وارِثِينَ، وَمِن ثِيابِ السُّندُسِ وَالاِستَبرَقِ لابِسِينَ، وَعَلى الأَرائِكِ مُتَّكِئِينَ، وَبِالتِّيجانِ المُكَلَّلَةِ بِالدُّرِّ وَاليَواقِيتِ وَالزَّبَرجَدِ مُتَوَّجِينَ، وَلِلوِلدانِ المُخَلَّدِينَ مُستَخدَمِينَ، وَبِأَكوابٍ وَأَبارِيقَ وَكَأسٍ مِن مَعِينٍ شارِبينَ، وَمِن الحُورِ العِينِ مُزَوَّجِينَ، وَفِي نَعِيمِ الجَنَّةِ مُقِيمِينَ، وَفِي دارِ المُقامَةِ خالِدِينَ، لايَمَسُّهُم فِيها نَصَبٌ ۱ وَما هُم مِنها بِمُخرَجِينَ. ۲
امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاـ: بار خدايا! بر محمّد و دودمان محمّد، درود فرست و مرا و همه برادرانم را باورمند به خودت، قرار ده، و پا بر جا در اسلام. و جوياى بهشت، و وارث فردوس؛ آنان كه جامه هاى پرنيان نازك و ديباى سِتَبر مى پوشند و بر تخت ها [ى بهشتى] تكيه مى زنند، و تاج هاى مرواريد و ياقوت و زِبَرجد بر سر دارند، و پسركان جاويدان، خدمتشان مى كنند، و با جام ها و اِبريق ها و پياله اى از باده ناب مى نوشند، و با سيه چشمان، ازدواج مى كنند، و در ناز و نعمت بهشت، ماندگارند، و در سراى ماندگارى جاويدان اند، و در آن جا هيچ خستگى اى بديشان نمى رسد، و هرگز از آن جا بيرون برده نمى شوند.
الإمام زين العابدين عليه السلامـ فِي الدُّعاءِ ـ: اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ، وَاجعَلِني وجَميعَ إِخواني بِكَ مُؤمِنينَ، وعَلَى الإِسلامِ ثابِتينَ. ولِلجَنَّةِ طالِبينَ، ولِلفِردَوسِ وارِثينَ، ومِن ثِيابِ السُّندُسِ وَالاِستَبرَقِ لابِسينَ، وعَلَى الأَرائِكِ مُتَّكِئينَ، وبِالتّيجانِ المُكَلَّلَةِ بِالدُّرِّ وَاليَواقِيتِ وَالزَّبَرجَدِ مُتَوَّجينَ، ولِلوِلدانِ المُخَلَّدينَ مُستَخدِمينَ، وبِأَكوابٍ وأبارِيقَ وكَأسٍ مِن مَعينٍ شارِبينَ، ومِنَ الحورِ العينِ مُزَوَّجينَ، وفي نَعيمِ الجَنَّةِ مُقيمينَ، وفي دارِ المُقامَةِ خالِدينَ، لايَمَسُّهُم فيها نَصَبٌ ۱ وما هُم مِنها بِمُخرَجينَ. ۲
امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و مرا و همه برادرانم را مؤمن به خودت قرار ده، و نيز پايدار بر اسلام. و خواهان بهشت، و از وارثان فردوس كه جامه هايى از ابريشم نازك و ستبر، بر تن مى كنند و بر تخت ها تكيه مى زنند و تاج هاى مزيّن به دُر و ياقوت و زبرجد، بر سر مى نهند و فرزندانى جاويدان به آنان خدمت مى كنند و با جام ها و ابريق ها و پياله ها، از چشمه اى روان مى نوشند و با سيه چشمان بهشتى، ازدواج مى كنند و در نعمت هاى بهشت، غوطه ورند و در سراىِ ماندگارى، جاويدان اند و در آن جا نه [خستگى و]رنجى احساس مى كنند و نه از آن جا اخراج مى شوند.
عنه عليه السلامـ فِي صِفَةِ الجَنَّةِ ـ: فَلَو رَمَيتَ بِبَصَرِ قَلبِكَ نَحوَ ما يُوصَفُ لَكَ مِنها لَعَزَفَت ۱ نَفسُكَ عَن بَدائِعِ ما أُخرِجَ إِلَى الدُّنيا مِن شَهَواتِها وَلَذَّاتِها، وَزَخارِفِ مَناظِرِها، وَلَذَهِلَت بِالفِكرِ فِي اصطِفاقِ أَشجارٍ غُيِّبَت عُرُوقُها فِي كُثبانِ المِسكِ عَلى سَواحِلِ أَنهارِها، وَفِي تَعلِيقِ كَبائِسِ اللُّؤلُؤِ الرَّطبِ فِي عَسالِيجِها ۲ وَأَفنانِها، وَطُلُوعِ تِلكَ الثِّمارِ مُختَلِفَةً فِي غُلُفِ أَكمامِها ۳، تُجنى مِن غَيرِ تَكَلُّفٍ فَتَأتِي عَلى مُنيَةِ مُجتَنِيها، وَيُطافُ عَلى نُزّالِها فِي أَفنِيَةِ قُصُورِها بِالأَعسالِ المُصَفَّقَةِ، وَالخُمُورِ المُرَوَّقَةِ.
قَومٌ لَم تَزَلِ الكَرامَةُ تَتَمادى بِهِم حَتّى حَلُّوا دارَ القَرارِ،
امام على عليه السلامـ در وصف بهشت ـ: اگر به آنچه از بهشت براى تو وصف مى شود، با چشم دلت نظر افكنى، بى گمان، نفْس تو از خواهش ها و خوشى هاى دل انگيزى كه در دنيا پديد آورده شده، و زيبايى هاى مناظر آن، روى گردان خواهد شد، و انديشه ات در صداى بر هم خوردن شاخسار درختانى متحيّر خواهد شد كه در كنار جويبارهاى بهشت در تپّه هايى از مُشك، ريشه دوانيده اند و در خوشه هاى مرواريد تر و تازه اى كه بر شاخه هاى نازك و ستبر، آويزان اند، و در بر آمدن آن ميوه هاى گوناگون رنگارنگ از غلاف هاى شكوفه هايشان كه بى رنج، چيده مى شوند و هر سان كه چيننده اش آرزو كند، در دسترسش قرار مى گيرند. و براى بهشتيان در آستان كاخ هايشان، عسل هاى مصفّا و باده هاى ناب، گردانده مى شود.
بهشتيان، مردمانى هستند كه كرامت [خداوند]،
۱.عَزَفَت نفسي عن الدنيا: أي عافتها وكرهتها (النهاية: ج 3 ص 230 «عزف»).
۲.عساليجها: أغصانها (النهاية: ج 3 ص 238 «عسلج»).
۳.أكْمام: جمع كِمْ وهو غلاف الثمر والحبّ قبل أن يظهر (النهاية: ج 4 ص 200 «كمم»).
۴.الأَنَقَ: حُسْن المنظر وإعجابه إيّاك (لسان العرب: ج 10 ص 10 «أنق»).
۵.نهج البلاغة: الخطبة 165، تنبيه الخواطر: ج 1 ص 68 وليس فيه ذيله من «فلو شغلت قلبك.»، بحار الأنوار: ج 8 ص 162 ح 104.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مَن عَمَّر دارَ إقامتِهِ فهُوَالعاقلُ. ۱
امام على عليه السلام:كسى كه سراى ماندگارى خود را آباد سازد، خردمند است.
۱.غرر الحكم: 8298
عنه عليه السلام:أسعَدُ الناسِ مَن عَرَفَ فَضلَنا، وتَقَرَّبَ إلى اللّهِ بِنا، وأخلَصَ حُبَّنا، وعَمِلَ بما إلَيهِ نَدَبنا، وانتَهى عَمّا عَنهُ نَهَينا، فذاكَ مِنّا وهُو في دارِ المُقامَةِ مَعَنا. ۱
امام على عليه السلام:خوشبخت ترين مردم كسى است كه فضل و مقام مارا بشناسد و به وسيله ما به خدا نزديك شود و در دوستى ما يكدل و مخلص باشد و به آنچه ما بدان فرا خوانديم عمل كند و از آنچه ما نهى كرديم دست بردارد. چنين كسى از ماست و در سراى ماندگارى (بهشت) با ماست.
۱.غرر الحكم: 3297
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مَن عَمَّر دارَ إقامتِهِ فهُوَ العاقلُ. ۱
امام على عليه السلام:كسى كه سراى ماندگارى خود را آباد سازد، خردمند است.
۱.غرر الحكم: 8298.