المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابن عبّاس ـ: عثمان بن عفّان از پيامبر خدا، در باره «بسم اللّه الرحمن الرحيم» پرسيد. ايشان فرمود: «نامى از نام هاى خداست و نزديكى آن به نام اعظم خدا، چونان نزديكى سياهىِ چشم به سفيدى آن است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ نود و نُه نام دارد. و آنها عبارت اند از: اللّه، اِله،. سُبّوح. ۳

تفسير العيّاشىـ به نقل از زيد شحّام ـ: از امام صادق عليه السلام در باره تسبيح پرسيدم. فرمود: «[يادكردِ] نامى از نام هاى خدا (سبحان) و [نيز] نيايش اهل بهشت است». ۲

كنز العمّالـ به نقل از ابن عبّاس ـ: عُمر گفت: معناى «سپاس (حمد)» را مى دانيم. مردم، يكديگر را سپاس مى گويند. معناى «معبودى جز خداى يگانه نيست» را هم مى دانيم؛ چرا كه خدايانى به جاى خداوند يگانه، پرستيده مى شدند. «خدا بزرگ تر است» هم معلوم است. نمازگزار، «اللّه أكبر» مى گويد؛ امّا «پاكا خدا! (سبحان اللّه)»، به چه معناست؟ مردى از ميان جمعيت گفت: خدا، داناتر است. عمر گفت: بدبخت عمر، اگر نداند كه خدا داناتر است! على عليه السلام فرمود: «اى امير مؤمنان! [سبحان اللّه،] نامى است كه هيچ يك از خلايق، حق ندارد آن را بر خود نهد. خلق به او پناه مى بَرند، و [خدا] دوست دارد كه اين نام به او گفته شود». عمر گفت: همين طور است.

تفسير العيّاشىـ به نقل از زيد شحّام ـ: از امام صادق عليه السلام در باره ذكر «تسبيح» پرسيدم. فرمود: «آن، نامى از نام هاى خدا، و دعاى اهل بهشت است».