پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوج خِرد، پس از ايمان به خدا، دوستى با مردم و خوبى كردن به هر آدم نيك و بدى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خلق، نانخور خدايند. لذا محبوب ترينِ خلق نزد خدا، كسى است كه به نانخوران خدا سودى رساند و خانواده اى را شادمان كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، هفتاد و اندى شاخه دارد. برترينِ آنها گفته «لا اله الا اللّه» است و كمترين آنها برداشتن چيزهاى آزارنده از سر راه مردم است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در كنار راه، سرپناهى براى رهگذران بسازد، خداوند در روز قيامت، او را سوار بر شتر راهوارى از مرواريد، محشور فرمايد، در حالى كه چهره اش براى بهشتيان، نورافشانى مى كند تا آنكه همنشين ابراهيم خليل الرحمان در بارگاهش شود.

امام على عليه السلام:اسلحه پيامبر خدا را برداشتم، ديدم به قبضه شمشير وى سه جمله آويخته است: به كسى كه از تو بُريده است، بپيوند؛ به كسى كه به تو بدى كرده است، خوبى كن؛ و حق را بگو، هر چند به زيان خودت باشد.

امام على عليه السلام:خداوند سبحان، دوست دارد كه نيّت انسان نسبت به مردم، زيبا باشد، همچنان كه دوست دارد نيّت او در اطاعت از وى نيز نيرومند و خالص باشد.

امام على عليه السلام:نيكوكارى از فضايل انسان است.

امام صادق عليه السلامـ درباره سخن خداوند [از زبان حضرت عيسى عليه السلامكه]: «و مرا هر جا كه باشم، مبارك قرار داد» ـ: مقصود از مبارك، بسيار سودمند بودن براى مردم است.