پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر چيزى را تكيه گاهى است و تكيه گاه اين دين، فهم دقيق است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل عابدى كه دين شناس نيست، همچون مَثَل كسى است كه شب، [بنايى] مى سازد و روز، ويران مى كند.

امام صادق عليه السلام:[اگر]حديثى را بفهمى، بهتر است از آنكه هزار حديث، [نفهميده]نقل كنى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابوذر! بايد در هر كارى انگيزه اى نيكو داشته باشى، حتى در خوابيدن و خوردن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى چهل بامداد براى خدا اخلاص نورزيد، مگر آنكه چشمه هاى حكمت از دلش به زبانش جارى شد.

امام على عليه السلام:ارزشمندترين مؤمنان از نظر باورهاى دينى كسى است كه داد و ستد و خشم و خشنودى اش براى خدا باشد.

المناقِب:زمانى كه امير مؤمنان، عمرو بن عبد وُدّ را در چنگ خود، گرفتار كرد، او را نكشت. جمعى، زبان به نكوهش على عليه السلامگشودند. حذيفه به دفاع از او برخاست. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آرام باش اى حذيفه! به زودى على علّت درنگ خود را خواهد گفت». آن گاه، على عليه السلام عمرو را كُشت. وقتى برگشت، پيامبر صلى الله عليه و آله علّت درنگش را جويا شد. گفت: «او مادرم را دشنام داد و به صورتم آب دهان انداخت و من ترسيدم اگر او را بكشم، براى دلخوشى خودم باشد. از اين رو، رهايش كردم تا خشمم فرونشيند. سپس او را به خاطر خدا كشتم».

فاطمه عليهاالسلام:هر كه عبادت ناب و خالصانه خود را به درگاه خدا فرا برَد، خداوند عز و جل، بهترين كارى را كه به صلاح اوست، برايش فرو فرستد.

امام صادق عليه السلام:عمل خالص، آن است كه نخواهى كسى جز خداى عز و جل، تو را بر انجام دادن آن بستايد.

بحار الأنوار:در داستان موسى و شعيب عليهماالسلام آمده است: زمانى كه موسى نزد شعيب رفت، شعيب، آماده خوردن شام بود. پس به موسى گفت: اى جوان! بنشين شام بخور. موسى گفت: پناه بر خدا! شعيب گفت: چرا؟ مگر گرسنه نيستى؟ موسى گفت: چرا؛ امّا مى ترسم اين پاداشِ آبى باشد كه به دخترانت دادم. من از خاندانى هستم كه اگر همه زمين پُر از طلا شود، كمترين كار آخرت را به آن نمى فروشيم. شعيب گفت: اى جوان! به خدا اين پاداش آن كار تو نيست؛ بلكه عادت ما و پدران ما، ميهمان نوازى و اطعام است. در اين هنگام، موسى نشست و شام خورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدان كه خداوند، ديده تيزبين به هنگام در رسيدن شهوتها و عقل كامل به هنگام فرود آمدن شبهات را دوست دارد. همچنين خداوند، بخشش را ـ گرچه به چند دانه خرما باشد ـ و دلاورى را ـ گرچه به كُشتن مارى باشد ـ دوست دارد.

امام على:شجاعت مرد، به قدر همّت اوست و غيرتش، به قدر تن ندادن او به ذلّت.

امام حسن عليه السلام ـ در پاسخ به اين سؤال كه شجاعت چيست؟ ـ:ايستادگى در برابر هماوردان و پايدارى در نبرد است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى چهل روز براى خدا اخلاص نمى ورزد، مگر آن كه چشمه هاى حكمت، از دلش به زبانش جارى مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جوياى دانش براى خداوند عز و جل، همچون ره سپارنده روز و شب در راه خداى عز و جل است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جوياى دانش براى خدا [با انگيزه الهى]، نزد خدا برتر از مجاهد راه خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه براى خدا دانش بجويد، به بابى از آن نمى رسد، جز آن كه خوارى اش در نفس خود، فروتنى اش در برابر مردم، بيمش در برابر خدا، و تلاشش در راه دين، افزوده مى شود. چنين كسى، از دانش بهره مى برد. پس بايد آن را [به ديگران نيز]بياموزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جستجوى دانش براى خداى عز و جل همراه با نشان نيكو و عمل شايسته، بخشى از پيامبرى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى خدا، بابى از دانش را فرا گيرد تا به مردم بياموزد، خداوند، پاداش هفتاد پيامبر را به او مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش را [با اين هدف] نجوييد كه بدان به دانشمندان فخر بفروشيد، يا با نادانان به جدل برخيزيد و يا مردم را به سوى خود بگردانيد؛ چرا كه هر كس چنين كند، در آتش است؛ ليكن دانش را تنها براى خدا و سراى آخرت، فرا بگيريد.