امام على عليه السلام:منم وصىّ بهترينِ پيامبران. منم وصىّ سَرور پيامبران. منم وصىّ خاتم پيامبران.

امام صادق عليه السلام:چون پيامبر خدا به قُدَيْد ۵ رسيد، به على عليه السلام فرمود: «اى على! من از پروردگارم خواستم كه ميان من و تو، پيوند دوستى ايجاد كند و كرد. از پروردگارم خواستم كه مرا با تو برادر كند و كرد. نيز از پروردگارم خواستم كه تو را وصىّ من قرار دهد، كه قرار داد». پس دو مرد قريشى گفتند: به خدا سوگند، براى ما يك مَن خرما در مشكى كهنه، از آنچه محمّد از پروردگارش خواست، خوشايندتر است. آخر چرا از پروردگارش فرشته اى نخواست كه در برابر دشمنش يارى اش دهد، يا گنجى نخواست كه بدان از تنگ دستى برهد؟! به خدا سوگند، او را به حق و باطلى نخوانده، مگر آن كه اجابتش كرده است. پس خداوند پاك و متعال، نازل كرد: «مبادا تو، بخشى از آنچه را به تو وحى مى شود، وا نهى و سينه بدان تنگ دارى!» تا پايان آيه ۶.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به فاطمه عليها السلام ـ: آيا نمى دانى كه خداى عز و جل به زمينيان نظر كرد و از ميان آنان پدرت را برگزيد و او را به پيامبرى برانگيخت و سپس بار ديگر نظر كرد و همسرت را برگزيد و به من وحى كرد تا به او همسر دهم و او را وصىّ خود گيرم؟

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى عز و جل قطعه اى از نور فرو فرستاد و آن را در پشت آدم عليه السلام جاى داد. پس آن را آورد تا به دو جزء، قسمت كرد: يك جزء در پشت عبد اللّه و يك جزء در پشت ابو طالب. سپس مرا پيامبر كرد و على را وصى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون به آسمان برده شدم و به «سِدرةُ المنتهى» ۳ رسيدم، پروردگارم جل جلاله ندايم داد و فرمود: «اى محمّد!». گفتم: بله، بله، سرور من! فرمود: «پيامبرى را نفرستادم، جز آن كه چون روزگارش به سر رسيد، وصىّ اش را به برپا داشتن كار [رسالتش] پس از خود گماشت. حال تو هم على بن ابى طالب را پيشوا و وصىّ خويش پس از خود، قرار ده كه من شما را از يك نور آفريدم و امامان رهيافته را از انوار شما آفريدم. اى محمّد! آيا دوست دارى آنان را ببينى؟». گفتم: آرى، اى پروردگار من! فرمود: «سرت را بالا بياور». سرم را بالا آوردم و نورهاى امامانِ پس از خود را ديدم، دوازده نور. گفتم: اى پروردگار! اينها نورهاى چه كسانى است؟ فرمود: «نورهاى امامانِ پس از توست، امينان و معصومان».

امام على عليه السلامـ در احتجاج با خوارج ـ: امّا [جواب]گفته شما كه من وصى بودم و وصيّت را تباه كردم؛ خداى عز و جل مى گويد: «و براى خدا، بر [عهده]مردم است، حجّ خانه كعبه، هر كس كه بدان راهى بيابد؛ و هر كس كه كفر ورزد، [بداند] كه خدا از جهانيان، بى نياز است» . به نظر شما اگر هيچ كس [از افراد مستطيع]، آهنگ اين خانه نكند، خانه كافر مى شود؟! [بى ترديد، آنان كافر مى شوند، نه خانه]. همچنين شما چون مرا رها كرديد، كافر شديد، نه من با وا نهادن شما.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيمارى وفاتش خطاب به فاطمه عليها السلام ـ: من خاتم پيامبران و گرامى ترينِ آنان پيش خدا و محبوب ترينِ آفريدگان در نزد خداى عز و جل هستم و من، پدر تو هستم. وصىّ من [نيز] بهترينِ اوصيا و محبوب ترينِ آنان نزد خداست و او همسر توست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به فاطمه عليها السلام ـ: پيامبر ما، برترينِ پيامبران است و او پدر توست. وصىّ ما، بهترينِ اوصياست و او همسر توست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه مرا به حق به پيامبرى برانگيخت، خداوند، پيامبرى گرامى تر از من در نزد خود و وصى اى گرامى تر از وصىّ من، على، برنينگيخت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! هنگامى كه خداوند عز و جل اوّلين و آخرين را محشور مى گردانَد، منبرى بر فراز منبرهاى پيامبران براى من و منبرى بر فراز منبر اوصيا براى تو نصب مى كند و تو از آن، بالا مى آيى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد روز و شب در رحمت خدا به سر بَرد، هرگز شكّى به دلش راه ندهد كه دودمان من، بهترين دودمان و وصىّ من، برترينِ اوصياست.

امام على عليه السلام:من وصىّ پيامبر خدا و بهترينِ اوصيايم.

امام على عليه السلام:بهترينِ خَلق، در روزى كه خداوند آنان را گرد مى آورد، پيامبران اند و برترينِ پيامبران، محمّد صلى الله عليه و آله است. برترين هر امّت، پس از پيامبرشان، وصىّ آن پيامبر است، تا آن كه پيامبرى مبعوث شود. آگاه باشيد كه برترينِ اوصيا، وصىّ محمّد صلى الله عليه و آله است.

امام صادق عليه السلام:خداوند، پيامبرى بهتر از محمّد صلى الله عليه و آله و وصى اى بهتر از وصىّ او برنينگيخت.

امام صادق عليه السلام:اى اَبان! چگونه مردم، گفته امير مؤمنان را انكار مى كنند، آن گاه كه گفت: «اگر مى خواستم، اين پايم را بلند مى كردم و با آن به سينه پسر ابو سفيان در شام مى كوفتم و او را از تختش سرنگون مى كردم!»؛ ولى دسترسى آصف، وصىّ سليمان، به تخت بلقيس و آوردن آن را در كم تر از يك پلك زدن به نزد سليمان، انكار نمى كنند؟! آيا پيامبر ما، برترينِ پيامبران نيست و وصىّ اش برترينِ اوصيا نيست؟! آيا او را همچون وصىّ سليمان قرار نمى دهند؟! خدا ميان ما و كسى كه حقّ ما را انكار و فضيلت ما را تكذيب مى كند، داورى كند!

امام رضا عليه السلام:بى گمان، محمّد صلى الله عليه و آله بنده و پيامبر خدا و امين و برگزيده او و گزيده خلق او و سرور فرستادگان و خاتم پيامبران و برترينِ جهانيان است. پيامبرى پس از او نيست و دينش دگرگون نمى شود و آيينش تغيير نمى يابد. راهنماى پس از او و حجّت بر مؤمنان و قيام كننده به كار مسلمانان و سخنگوى قرآن و داناى به احكام آن و برادر و جانشين و وصى و ولىّ او و كسى كه براى او به منزله هارون براى موسى بود، على بن ابى طالب است: [همان]امير مؤمنان و پيشواى متّقيان و رهبر رو سپيدان و برترينِ اوصيا و وارث علم پيامبران و فرستادگان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:وصىّ من، على بن ابى طالب است. او برترينِ امّت من و داناترين آنان به پروردگارم است. او براى من، به منزله هارون براى موسى است، جز آن كه پيامبرى پس از من نيست و بى ترديد، او سرور اوصياست، همان گونه كه من سرور پيامبرانم ۲.