فیلترها
نتایج جستجو برای «ولادت امام حسین علیه السلام»: ۱۰ حدیث
مطالب السّؤول:قَد تَقَدَّمَ القَولُ في وِلادَتِهِ [أيِ الحُسَينِ] عليه السلام، أنَّها كانَت سَنَةَ أربَعٍ مِنَ الهِجرَةِ، وكانَ انتِقالُهُ إلَى الدّارِ الآخِرَةِ. في سَنَةِ إحدى وسِتّينَ مِنَ الهِجرَةِ، فَتَكونُ مُدَّةُ عُمُرِهِ سِتّا وخَمسينَ سَنَةً وأشهُرا.
كانَ مِنها مَعَ جَدِّهِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله سِتَّ سِنينَ وشُهورا، وكانَ مَعَ أبيهِ أميرِ المُؤمِنينَ عَلِيٍّ عليه السلام ثَلاثينَ سَنَةً بَعدَ وَفاةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، وكانَ مَعَ أخيهِ الحَسَنِ عليه السلام بَعدَ وَفاةِ أبيهِ عليه السلام عَشرَ سِنينَ، وبَقِيَ بَعدَ وَفاةِ أخيهِ إلى مَقتَلِهِ عَشرَ سِنينَ. ۱
مطالب السَّؤول:در باره ولادت امام حسين عليه السلام گذشت كه در سال چهارم هجرى و انتقالش به سراى آخرت. در سال 61 هجرى بوده است و از اين رو، عمر ايشان، 56 سال و چند ماه بود. شش سال و چند ماه از اين مدّت را با جدّش پيامبر خدا بود و پس از وفات پيامبر صلى الله عليه و آله، سى سال با پدرش امير مؤمنان على عليه السلام زيست و پس از وفات پدرش، ده سال با برادرش امام حسن عليه السلام بود و پس از وفات برادرش نيز ده سال تا هنگام شهادتش ماند.
۱.مطالب السؤول: ص 73؛ كشف الغمّة: ج 2 ص 252، بحار الأنوار: ج 44 ص 200 الرقم 19.
الدروسـ في وِلادَةِ الإِمامِ الحُسَينِ عليه السلام ـ: قيلَ: يَومَ الخَميسِ ثالِثَ عَشَرَ شَهرِ رَمَضانَ. ۱
الدُّروسـ در باره ولادت امام حسين عليه السلام ـ: گفته شده كه روز پنج شنبه، سيزدهم ماه رمضان بوده است.
۱.الدروس: ج 2 ص 8، بحار الأنوار: ج 44 ص 202.
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام:فَلَمّا وُلِدَ الحُسَينُ عليه السلام أوحى اللّه تَعالى إلى جَبرَئيلَ عليه السلام أنَّهُ قَد وُلِدَ لُِمحَمَّدٍ ابن فاهبِط إلَيهِ فَهَنِّئْهُ وَقُل لَهُ إنَّ عَليّا مِنكَ بِمَنزِلَةِ هارونَ مِن موسى فَسمِّهِ بِاسمِ ابنِ هارونَ فَهَبَطَ جَبرَئيلُ عليه السلام فَهَنَّاهُ مِنَ اللّهِ تَعالى ثُمَّ قالَ: إنَّ اللّهَ عزّ وجلّ يَأمُرُكَ أن تُسَمّيهِ بِاسمِ ابنِ هارونَ، فَقالَ وَما كانَ اسمُهُ؟ قالَ: شُبَيرا، قالَ: لِساني عَرَبيٌ، قالَ: سَمِّهِ الحُسَينَ. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:چون حسين عليه السلام زاده شد، خداوند متعال به جبرئيل وحى فرمود كه: براى محمّد صلى الله عليه و آله پسرى متولّد شده است، نزد او برو و شادباش بگو، و به او بگو كه على براى تو به منزله هارون براى موسى است. پس، طفل را به نام پسر هارون نامگذارى كن. جبرئيل عليه السلام فرود آمد و از جانب خداوند متعال به پيامبر تبريك گفت، و آن گاه عرضه داشت: خداوند عز و جل به تو فرمان مى دهد كه او را به نام پسر هارون نامگذارى كنى. پيامبر پرسيد: نام پسرهارون چه بوده است؟ جبرئيل گفت: شُبَير. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: زبان من عربى است. جبرئيل گفت: نامش را حُسَين بگذار.
۱.علل الشرائع: 137 / 5.
فاطمة عليهاالسلام:دَخَلَ إليَّ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عِندَ وِلادَتي الحُسَينَ عليه السلام فَناوَلتُهُ إيّاهُ في خِرقةٍ صَفراءَ، فَرَمى بِها وَأخَذَ خِرقَةً بَيضاءَ وَلَفَّهُ فيها ثُمَّ قالَ: خُذيهِ يا فاطِمَةُ فَإنَّهُ امامُ ابنُ امامٍ أبو الأئِمَّةِ التِسعَةِ، مِن صُلبِهِ ائِمَّةٌ أبرارٌ وَالتّاسِعُ قائِمُهُم. ۱
فاطمه عليهاالسلام:پس از آن كه حسين عليه السلام را به دنيا آوردم، رسول خدا صلى الله عليه و آله نزد من آمد. طفل را در پارچه اى زرد رنگ، به دست آن حضرت دادم. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آن پارچه را دور انداخت و پارچه سفيدى گرفت و حسين را در آن پيچيد. آن گاه فرمود: بگيرش اى فاطمه، كه او امام است و فرزند امام. او پدر نُه امام بزرگوارى است كه از صُلب او به دنيا مى آيند و نُهمين آنان قائم است.
۱.كفاية الأثر: 194.
الإمامُ الحسنُ عليه السلام:إنّ الحسينَ بنَ عليٍّ عليهماالسلام، بعدَ وفاةِ نَفْسي ومُفارَقَةِ رُوحي جِسْمي، إمامٌ مِن بَعدي، وعندَ اللّهِ جلّ اسمُهُ في الكتابِ، وِراثة مِن النّبيِّ صلى الله عليه و آله أضافَها اللّهُ عزّ وجلّ لَه في وِراثةِ أبيهِ واُمّهِ، فعَلِمَ اللّهُ أنّكم خِيَرةُ خَلقِهِ، فاصْطَفى مِنكُم مُحمّدا صلى الله عليه و آله، واختارَ محمّدٌ عليّا عليه السلام، واختارَني عليٌّ عليه السلام بالإمامةِ، واخْتَرْتُ أنا الحُسَينَ عليه السلام. ۱
امام حسن عليه السلام:بعد از وفات من و جدا شدن روح از بدنم، حسين بن على عليهماالسلام امام است. وراثت او از پيامبر صلى الله عليه و آله نزد خدا در كتابْ ۲ ثبت است كه خداوند عز و جل اين وراثت را به وراثت از پدر و مادرش افزوده است؛ زيرا خدا دانست كه شما بهترين خلق او هستيد. از اين رو، از ميان شما محمّد صلى الله عليه و آله را برگزيد و محمّد، على عليه السلام را وعلى عليه السلام مرا به امامت انتخاب كرد ومن حسين عليه السلام را برگزيدم.
فاطمة عليها السلام:دَخَلَ إليَّ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عِندَ وِلادَتي الحُسَينَ عليه السلام فَناوَلتُهُ إيّاهُ في خِرقةٍ صَفراءَ، فَرَمى بِها وَ أخَذَ خِرقَةً بَيضاءَ وَ لَفَّهُ فيها ثُمَّ قالَ: خُذيهِ يا فاطِمَةُ فَإنَّهُ امامُ ابنُ امامٍ أبو الأئِمَّةِ التِسعَةِ، مِن صُلبِهِ ائِمَّةٌ أبرارٌ وَ التّاسِعُ قائِمُهُم. ۱
فاطمه عليها السلام:پس از آن كه حسين عليه السلام را به دنيا آوردم، رسول خدا صلى الله عليه و آله نزد من آمد. طفل را در پارچه اى زرد رنگ، به دست آن حضرت دادم. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آن پارچه را دور انداخت و پارچه سفيدى گرفت و حسين را در آن پيچيد. آن گاه فرمود: بگيرش اى فاطمه، كه او امام است و فرزند امام. او پدر نُه امام بزرگوارى است كه از صُلب او به دنيا مى آيند و نُهمين آنان قائم است.
۱.كفاية الأثر: 194.
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام:فَلَمّا وُلِدَ الحُسَينُ عليه السلام أوحى اللّه تَعالى إلى جَبرَئيلَ عليه السلام أنَّهُ قَد وُلِدَ لُِمحَمَّدٍ ابن فاهبِط إلَيهِ فَهَنِّئْهُ وَ قُل لَهُ إنَّ عَليّا مِنكَ بِمَنزِلَةِ هارونَ مِن موسى فَسمِّهِ بِاسمِ ابنِ هارونَ فَهَبَطَ جَبرَئيلُ عليه السلام فَهَنَّاهُ مِنَ اللّهِ تَعالى ثُمَّ قالَ: إنَّ اللّهَ عزّ و جلّ يَأمُرُكَ أن تُسَمّيهِ بِاسمِ ابنِ هارونَ، فَقالَ وَ ما كانَ اسمُهُ؟ قالَ: شُبَيرا، قالَ: لِساني عَرَبيٌ، قالَ: سَمِّهِ الحُسَينَ. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:چون حسين عليه السلام زاده شد، خداوند متعال به جبرئيل وحى فرمود كه: براى محمّد صلى الله عليه و آله پسرى متولّد شده است، نزد او برو و شاد باش بگو، و به او بگو كه على براى تو به منزله هارون براى موسى است. پس، طفل را به نام پسر هارون نامگذارى كن. جبرئيل عليه السلام فرود آمد و از جانب خداوند متعال به پيامبر تبريك گفت، و آنگاه عرضه داشت: خداوند عزّ و جلّ به تو فرمان مى دهد كه او را به نام پسر هارون نامگذارى كنى. پيامبر پرسيد: نام پسر هارون چه بوده است؟ جبرئيل گفت: شُبَير. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: زبان من عربى است. جبرئيل گفت: نامش را حُسَين بگذار.
۱.علل الشرائع: 137 / 5.
رسول الله صلى الله عليه و آله:أحَبَّ اللّهُ مَن اَحَبَّ حُسَينا؛ ۱
پيامبر صلى الله عليه و آله:هر كه حسين را دوست بدارد، خداوند دوستدار او است.
۱.. بحار الأنوار، ج 43، ص 261.
حذيفة بن يمانرأيت النبي صل الله عليه و آله آخذآ بيد الحسين بن علي عليه السلام و هو يقول: يا أيُّهَا النّاسُ هذا الحُسَينُ بنُ عَلِىِّ فَاعِرفُوهُ فَوَ الَّذي نَفسِى بِيَدِهِ إِنَّهُ لَفي الجَنَّةِ و مُحِبِّهِ فِي الجَنَّةِ و مُحِبِّي مُحِبِّيهِ في الجَنَّةِ؛ ۱
حذيفة بن يمان:پيامبر صلى الله عليه و آله را ديدم كه دست حسين بن على عليه السلام را گرفته بود و مى گفت: اى مردم! اين حسين، فرزند على است. او را بشناسيد. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، او و دوستدارانش و دوستداران دوستدارانش در بهشت اند.
۱.الأمالى، صدوق، ص 355.
سلمان الفارسى:كان الحسين عليه السلام علي فخذ رسول الله صل الله عليه و آله و هو يقبله و يقول: أنتَ الإمامُ ابنُ الإمامِ أبُو الأئمَةِ، تِسعَةٌ مِن صُلبِكَ و تاسِعُهُم قائمُهُم؛ ۱
سلمان فارسى:حسين بن على عليه السلام روى زانوى پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بود و پيامبر او را مى بوسيد و مى گفت: تو امام، فرزند امام و پدر امامان هستى كه نُه تن از ايشان از نسل تو هستند و نهمين آنان قيام كننده آنها است.
۱.مناقب آل أبى طالب، ج 2، ص 195.