حدیث دربارهدرود بهشت

تفسير القمّى:ياران پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى آمدند و از ايشان مى خواستند كه از خداوند برايشان بخواهد و چيزهايى مى خواستند كه برايشان روا نبود. پس خداوند، اين آيه را فرو فرستاد: «و با همديگر به گناه و تعدّى و سرپيچى از پيامبر، محرمانه گفتگو مى كنند» . درود آنان در هنگام ورود بر پيامبر صلى الله عليه و آله، اين بود: روز، خوش! شب، خوش! و اين، درود اهل جاهليت بود. پس خداوند، نازل كرد: «و چون به نزد تو مى آيند، تو را بدانچه خدا به آن [شيوه] درود نگفته، درود مى گويند» . پس پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به ايشان فرمود: «خداوند به جاى اين درود، درودى بهتر به ما ارزانى داشته است؛ همان درود اهل بهشت را: سلامٌ عليكم».